Wszystko na temat łysienia ogniskowego


Łysienie (łysienie) jest nieprzyjemne w każdym wieku, w każdym przejawie: nie tylko całkowicie zmienia wygląd, ale także radykalnie zmienia obraz późniejszego życia. Dlatego bardzo ważne jest, aby znaleźć się nawet małym i pozornie nieistotnym źródłem utraty naturalnego wzrostu włosów, należy jak najszybciej skontaktować się ze specjalistą, aby zidentyfikować przyczyny i charakterystykę przebiegu choroby.

Na przykład, taki wariant kursu, jak ogniskowe łysienie (z łacińskiego, Alopecia areata), może wskazywać na obecność wielu problemów w ciele ludzkim. Przyczynami ogniskowej łysienia w tym przypadku mogą być przewlekłe choroby zakaźne, nieprawidłowe funkcjonowanie układu odpornościowego, brak równowagi hormonalnej lub niewystarczająca aktywność żołądkowo-jelitowa.

Dlatego pojawienie się objawów łysienia ogniskowego, szczególnie u kobiet i dzieci w młodym wieku, jest zawsze alarmującym sygnałem, wymagającym szczególnej uwagi ze strony specjalistów z różnych dziedzin.

W strukturze wszystkich chorób dermatologicznych wskaźnik wykrywalności ogniskowego łysienia wynosi około 1-2%.

KLINICZNE FORMY CHOROBY

Choroba ma kilka postaci manifestacji.

Lokalne łysienie ogniskowe

Ośrodki łysienia są wykrywane w różnych miejscach skóry głowy, są zaokrąglone i nie łączą się ze sobą. Ich rozmiary mogą być bardzo różne.

Ophiasis of Celsus (łysienie ogniskowe lub serpentynowe)

Centrum łysienia ma wygląd zakrzywionej taśmy i rozciąga się od okolicy potylicznej do skroni. Jest bardziej powszechny w dzieciństwie. W tej postaci całkowita utrata włosów może nie wystąpić, przez długi czas pozostaje niewielki dół na dotkniętych obszarach.

Subopotalne ogniskowe łysienie

Choroba rozwija się, począwszy od tworzenia się małych, zaokrąglonych ognisk utraty włosów, które następnie łączą się, tworząc rozległe obszary.

Całkowite ogniskowe łysienie

Łysienie rejestruje nie tylko owłosioną część skóry głowy, ale także wszystkie obszary z naturalnym wzrostem włosów: przednią część, pachy i pachwinę.

Uniwersalne ogniskowe łysienie

Ze względu na postęp patologii, włosy wypadają na całej powierzchni ciała. Uważa się, że jest to złośliwa postać choroby.

Łysienie plackowate z uszkodzeniem pochodnych skóry

Najbardziej nieprzyjemna i ciężka postać choroby. Z reguły towarzyszy mu uszkodzenie paznokci i zębów.

Pseudosyfilityczne lub punktowe

Charakteryzuje się występowaniem wielu małych obszarów łysienia, które często stykają się ze sobą. Rozmiar tych ognisk z reguły nie przekracza kilku milimetrów.

Ringoplota Alopecia

W tej formie choroby całkowite łysienie nie występuje w dotkniętych obszarach. Włosy wyglądają na złamane, ich długość zazwyczaj nie przekracza 1-1,5 cm od powierzchni skóry. Dotknięte obszary mają również okrągły kształt i różne rozmiary. Ulubioną lokalizacją tej postaci łysienia są okolice czołowe i ciemieniowe skóry głowy.

Stadium choroby

Ostre

Charakteryzuje się obecnością dystrofii korzeni włosów i dodatkowymi nieprzyjemnymi zjawiskami: swędzeniem lub pieczeniem w obszarze łysienia, zaczerwienienia i stanu zapalnego skóry w ogniskach choroby.

Podstępny

Zapalenie w tym przypadku jest nieistotne lub nieobecne. Dodatkowy dyskomfort z reguły nie występuje.

Etap regresji

Łysienie nagle zatrzymuje się, w zmianach zaczyna się wzrost cienkich, bezbarwnych "puszystych" włosów, ostatecznie powracając do normy.

POWODY

Brak wiedzy na temat tej patologii dzisiaj nie pozwala na fundamentalne określenie przyczyn choroby z ogniskowym łysieniem. W chwili obecnej możliwe jest jedynie zidentyfikowanie pewnych czynników ryzyka, które mogą prowadzić do wystąpienia patologicznego procesu.

Czynnik genetyczny

Podobnie jak w wielu innych przypadkach, podatność na łysienie plackowate może wynikać z obecności pewnych genów, które przyczyniają się do rozwoju mieszków włosowych z nadmierną wrażliwością na środowisko zewnętrzne.

Czynnik psychologiczny

Wielu ekspertów jest skłonnych sądzić, że stresujące sytuacje nie wpływają bezpośrednio na rozwój łysienia łysienia, ale tylko przyczyniają się do uruchomienia genetycznie zdeterminowanych mechanizmów, w wyniku czego nie są uwzględnione na liście możliwych przyczyn, uznając je za pośrednie.

Ponieważ jednak mechanizm rozwoju choroby nie jest jeszcze wystarczająco zbadany, nie jest również możliwe całkowite wyeliminowanie wpływu czynników stresowych.

Różne zaburzenia obwodowego układu nerwowego

Zaburzenia lokalnej aktywności nerwów obwodowych, prowadzące do upośledzenia dopływu krwi do niektórych części ciała, mogą również powodować łysienie gniazdowe. W tym przypadku mieszek włosowy trwa przez pewien czas, aby wytworzyć cienkie włosy z charakterystycznym zakończeniem w postaci wykrzyknika, a następnie zatrzymuje się wzrost włosów.

Czynnik autoimmunologiczny

Najczęstszą przyczyną tej choroby jest nieprawidłowe działanie komórek układu odpornościowego, które niszczą nie tylko chorobotwórcze mikroorganizmy, ale także mieszki włosowe. Często dzieje się tak, gdy dochodzi do ognisk infekcji w organizmie lub w przypadku jakiejkolwiek choroby autoimmunologicznej. Punktami początkowymi rozwoju choroby mogą być ostre choroby zakaźne, urazy itp.

Różne zaburzenia endokrynologiczne

Zwiększenie liczby męskich hormonów płciowych we krwi z różnych powodów może również prowadzić do utraty wrażliwości na włosy, zarówno w niektórych ogniskach, jak i na całej powierzchni głowy.

OBJAWY

Przejawem choroby jest nagłe pojawienie się jednego lub kilku miejsc łysienia (łysienia), które mają zaokrąglony kształt. Preferencyjna lokalizacja nowo powstałych ognisk to skóra głowy. Wraz z postępem choroby obszary łysienia obserwuje się w innych miejscach naturalnego wzrostu włosów: w pachach, w łonach, w strefie wzrostu wąsów i brody, brwi i rzęs.

Rozmiary takich patologicznych obszarów z ogniskowym łysieniem są zróżnicowane i mogą osiągnąć kilka centymetrów średnicy.

Charakterystyczne cechy ogniskowej łysienia:

  • Częsta obecność współistniejącej patologii.
  • Pojawienie się małych zmian z cienkimi włosami.
  • Zaczerwienienie i stan zapalny skóry w ogniskach patologicznych, któremu towarzyszy silny świąd lub inne nieprzyjemne odczucia.
  • Przy długotrwałej chorobie skóra w miejscach łysienia nie ulega zewnętrznym zmianom.
  • Struktura skóry w patologicznych ogniskach niewiele różni się od zdrowej. W niektórych przypadkach zmniejsza się turgor - łatwiej jest spasować.
  • Możliwe uszkodzenie płytek paznokcia (naruszenie kształtu, struktury, koloru, zwiększona kruchość).
  • Szybszy rozwój choroby u mężczyzn.

Ważną cechą tej choroby jest nieprzewidywalność jej dalszego przebiegu. W tym samym czasie wzrost włosów w ognisku patologicznym może zostać w pełni przywrócony nawet bez użycia terapii. W przeciwnym razie ujawniają się nowe obszary łysienia, często z tendencją do łączenia się z powodu ich rozdzielenia. Czasami dochodzi do rozproszonego ścieńczenia skóry głowy bez tworzenia się wyraźnych zmian.

CHOROBA DIAGNOSTYCZNA

Badania mające na celu identyfikację przyczyn łysienia ogniskowego:

  • Ogólne badania krwi i moczu pod kątem ognisk zapalnych i / lub infekcji.
  • Jakościowe badania aktywności układu odpornościowego.
  • Badania poziomów hormonów.
  • Badania stanu i aktywności przewodu żołądkowo-jelitowego.
  • Trichogram do oceny ilości i stanu włosów.

LECZENIE

Tricholog lub dermatolog zajmuje się leczeniem tej choroby. Nie trzeba opóźniać odwołania do specjalisty, ponieważ postęp choroby może spowodować pojawienie się nowych miejsc łysienia.

Jak leczyć łysienie? Biorąc pod uwagę, że prawdziwe przyczyny tej patologii są wciąż nieznane, nie opracowano też ani jednego algorytmu leczenia. Jednakże faktem pozostaje niezaprzeczalne, że leczenie tej patologii musi być kompleksowe i obejmować zarówno wpływ na możliwe czynniki prowokujące, jak i bezpośrednie miejscowe leczenie łysienia.

Biorąc pod uwagę częsty związek między wystąpieniem łysienia a obecnością ognisk infekcji w ciele, konieczne jest przede wszystkim ich zidentyfikowanie i całkowite odkażenie.

Ponadto konieczne jest dokonanie korekty zaburzonego tła hormonalnego, aby przeprowadzić odpowiednie leczenie zidentyfikowanej przewlekłej patologii, na przykład przewodu pokarmowego.

Stres psycho-emocjonalny jest nie tylko możliwą przyczyną łysienia, ale także towarzyszy większości pacjentów z tą patologią.

Pacjenci są niezadowoleni z wyglądu, często doświadczają depresji lub innych zaburzeń neurologicznych wpływających na ogólną jakość życia. Aby skorygować status neuropsychiatryczny, wskazano receptę na środki uspokajające, uspokajające, psychostymulujące itp. Wybór określonej grupy takich środków zależy od głównych objawów stanu psychicznego. Często wymaga to konsultacji z psychologiem lub neuropsychiatrą.

Miejscowe leczenie łysienia obejmuje stosowanie różnych grup leków, które są nakładane bezpośrednio na miejsca uszkodzenia w postaci maści, żeli, nalewek itp.

Metody miejscowego leczenia łysienia ogniskowego:

  • Kortykosteroidy.
  • Lokalne czynniki drażniące (na przykład hydroksyantron, nalewka z czerwonej papryki i inne środki ziołowe).
  • Leki, które stymulują wzrost włosów.
  • Środki poprawiające krążenie krwi w obszarach łysienia (na przykład leki rozszerzające naczynia krwionośne).
  • Fizjoterapia (darsonwalizacja, opalanie po użyciu środków fotouczulających, masaż itp.).

W leczeniu łysienia ogniskowego nie zaleca się stosowania tradycyjnej medycyny bez uprzedniej konsultacji z lekarzem, ponieważ nie tylko nie doprowadzi to do prawidłowych wyników, ale może również znacznie pogorszyć sytuację.

Trwają dalsze poszukiwania skutecznego leczenia łysienia. Pozytywne wyniki uzyskuje się dzięki zastosowaniu nowych metod: terapii PUVA, środków biologicznych anty-TNF, terapii PRP i innych.

Również w złożonym leczeniu łysienia często zawierają leki, które wpływają na niespecyficzną odporność - immunomodulatory, kompleksy witaminowo-mineralne, itp.

Powinieneś wiedzieć, że leczenie tej patologii jest długim, kosztownym procesem i niestety nie zawsze udane. Dzięki nieskuteczności leczenia zachowawczego w leczeniu łysienia z powodzeniem stosuje się przeszczep włosów. Skuteczność tej metody leczenia wynosi około 95%.

ZAPOBIEGANIE

Zapobieganie wystąpieniu łysienia plackowatego polega na stosowaniu wlewów i / lub wywarów wzmacniających włosy i poprawiających ich kondycję. Zaleca się również spożywanie dużych ilości naturalnych produktów bogatych w witaminy i systematyczną wychowanie fizyczne.

Ponadto konieczne jest szybkie zdiagnozowanie i odpowiednie leczenie współistniejących stanów patologicznych i chorób, które mogą potencjalnie powodować ogniskowe łysienie.

PROGNOZA

Rokowanie w leczeniu jest utrudnione przez spontaniczność jego przebiegu: rozwój choroby może nagle zatrzymać się bez pomocy i równie nagle zacząć od nowa.

W przypadku całkowitego łysienia ogniskowego lub jego rozwoju w dzieciństwie, rokowanie jest często niekorzystne ze względu na szybki początek nieodwracalnych zmian w mieszkach włosowych. W 85-90% innych przypadkach choroba kończy się całkowitą remisją i odbudową włosów.

Znalazłeś błąd? Wybierz i naciśnij Ctrl + Enter

Łysienie (łysienie, łysienie) - uporczywe patologiczne wypadanie włosów wynikające z naturalnych fizjologicznych mechanizmów starzenia się, zaburzeń układu hormonalnego i / lub nerwowego.

Nagła łysina nie jest zdaniem! Objawy i leczenie łysienia ogniskowego

Nagłe wypadanie włosów jest zawsze stresujące dla kobiet i mężczyzn. Całkowita utrata włosów w niektórych częściach skóry głowy, tworząc łyse plamy, prowadzi ludzi do panicznego strachu.

Co spowodowało ten stan i czy można przywrócić oryginalny wygląd fryzury?

Nagłe ogniskowe łysienie: klasyfikacja i przyczyny

Utrata włosów w niektórych obszarach głowy, prowadząca do zaokrąglenia ognisk łysienia, w dermatologii klinicznej jest określana terminem "łysienie gniazdowe". Choroba ma również inne nazwy:

  • ogniskowe łysienie;
  • pelada;
  • okrągłe łysienie;
  • łysienie gniazdujące.

Choroba może utrzymywać się przez długi czas i prowadzić do całkowitej utraty włosów nie tylko na głowie, ale również na twarzy (broda, rzęsy brwi) i na ciele, i może szybko zatrzymać się, a wzrost włosów zostanie wznowiony.

Przyczyny łysienia plackowatego nie są jasno rozumiane. Często łysienie jest związane z chorobami autoimmunologicznymi (niedoczynność tarczycy, pierwotna niewydolność kory nadnerczy, przewlekłe limfocytowe zapalenie tarczycy i inne), co pozwala sądzić, że ogniskowe łysienie jest patologią, która ma charakter autoimmunologiczny.

Niektórzy badacze przypisują następujące niekorzystne czynniki przyczynom okrągłego łysienia:

  1. Stres psychiczny. Według anamnezy pacjentów ustalono związek między utratą włosów a stresem. Tak więc u 87% pacjentów nagłe łysienie było poprzedzone silnymi wstrząsami emocjonalnymi.
  2. Niedobór cynku i żelaza w organizmie.
  3. Zakłócenia układu nerwowego i trawiennego.
  4. Czynniki genetyczne.

Zgodnie z mechanizmami występowania wyróżnia się 6 typów ogniskowej łysienia:

  1. Typowy typ. Rozwija się w wieku od 20 do 40 lat.
  2. Prehypertensive. Występuje jako stan poprzedzający rozwój nadciśnienia.
  3. Atopowe. Jest łączony z chorobami atopowymi: astmą oskrzelową, zapaleniem skóry.
  4. Autoimmunologiczny. Występuje wraz z innymi chorobami autoimmunologicznymi.
  5. Mieszane Rozwija się głównie u osób starszych i charakteryzuje się powolnym przebiegiem choroby.

Objawy i rozpoznanie ogniskowego łysienia

Włosy zaczynają wypadać stopniowo, tworząc łyse plamy na kilka tygodni lub miesięcy. Co więcej, pacjent nie odczuwa żadnego dyskomfortu podczas powstawania łysienia.

Przebieg choroby jest nieprzewidywalny. Czasami wzrost włosów w ogniskach łysienia zostaje całkowicie przywrócony, ale w międzyczasie nowe łyse plamy powstają w innych częściach głowy. W innych przypadkach choroba zatrzymuje się i nie przeszkadza pacjentowi przez lata. Lub przybiera on charakter chroniczny: zarastanie istniejących łysych plam i pojawianie się nowych - taki proces może trwać przez dziesięciolecia.

Podczas łysienia ogniskowego występują trzy etapy:

  1. Progresywny. Utrata włosów w centrum łysienia, a pozostałe włosy są łatwo usuwane po pociągnięciu. Skóra w tym obszarze ma zaczerwienienie i jest lekko spuchnięta. Wzdłuż krawędzi skupienia, włosy są zerwane i nieco zagęszczone na końcach.
  2. Stacjonarne Skóra w miejscu łysym nie jest zmieniona, a "odłamane" włosy na granicach ostrości, w przeciwieństwie do pierwszego etapu, nie są zdefiniowane.
  3. Regresowanie. Na łysych miejscach pojawiają się nowe włosy, początkowo cienkie i bezbarwne (puchate), które stopniowo zagęszczają się i barwią.

W zależności od obszaru zmiany występuje również etap całkowity, charakteryzujący się całkowitym brakiem owłosienia na głowie, suma częściowa - w której obszary zdrowych włosów i włosów uniwersalnych pozostają na skórze głowy, co powoduje brak włosów na ciele, twarzy i głowie.

Diagnoza łysienia łysienia

Główną metodą diagnostyczną do określania utraty włosów jest zewnętrzne badanie skóry głowy pacjenta.

Za pomocą widocznych zmian zachodzących na skórze i włosach pacjenta specjalista przeprowadza wstępną diagnozę.

Aby określić przyczynę łysienia ogniskowego, a także w celu diagnostyki różnicowej, pacjenci przeprowadzają następujące badania:

  • biochemiczna i pełna morfologia krwi;
  • badanie krwi na kiłę i HIV;
  • oznaczanie stężeń hormonów;
  • badanie zawartości pierwiastków śladowych w ciele;
  • mikroskopowa analiza grzyba;
  • MRI;
  • USG narządów jamy brzusznej, nadnerczy, jajników.

Ponadto pacjenci powinni skonsultować się z neurologiem, endokrynologiem, nefrologiem.

Leczenie farmakologiczne

Uniwersalne leczenie łysienia plackowatego nie istnieje. Taktykę terapeutyczną określa lekarz, na podstawie takich czynników, jak wiek pacjenta, stadium choroby, stopień jej przebiegu.

Główny nacisk kładziony jest na sposoby leczenia zewnętrznego:

  1. Hormonalna grupa glikokortykosteroidów maści. Maść Betametazon nakłada się zewnętrznie na zaatakowany obszar dwa razy dziennie przez dwa miesiące.
  2. Śródskórne iniekcje. Ampułki betametazonu lub roztworu diprospanu wstrzykuje się strzykawką w dotknięte obszary.
  3. Jako leczenie objawowe z użyciem szamponów, roztworów i aerozoli do wzrostu włosów opartych na Minoxidil: "Generolon", "Alerana", "Regeyn".

Wewnątrz przepisane leki z tabletek miedzi, żelaza i cynku. A także używać leków, które poprawiają mikrokrążenie: dzwonki, pentoksyfilina, trental.

Ogromnym sukcesem w leczeniu łysienia są metody fizjoterapii: elektroforeza, galwanizacja, fotochemioterapia, darsonwalizacja, kriomassaż.

Metody tradycyjnej medycyny

Metody tradycyjnej medycyny stosowane są w leczeniu łysienia, jako czynniki drażniące, które stymulują wzrost włosów w miejscach łysienia. Na obszarach dotkniętych chorobą zaleca się pocieranie nalewki z czerwonego pieprzu, badyagu, soku z czosnku, cebuli lub chrzanu.

Tradycyjna medycyna jest skuteczna tylko w stacjonarnym stadium łysienia ogniskowego przy braku powiązanych zmian w skórze głowy.

Wytyczne kliniczne

Ważną rolę w powodzeniu leczenia stanowi czynnik psychologiczny. Pacjent powinien być emocjonalnie przygotowany na to, że pozytywny wynik terapii nastąpi nie wcześniej niż trzy miesiące, a kosmetyczna rekonstrukcja włosów może nastąpić w ciągu roku.

Uszkodzone defekty kosmetyczne pomogą kłującym włosom, perukom, fałszywym włosom, prawidłowemu doborowi fryzur z wytworzeniem objętości w centrum łysienia (jeśli występują małe łysiny).

Niestety nie istnieją specjalne środki zapobiegawcze dotyczące łysienia plackowatego.

Specjalista od utraty włosów

Dermatologia zajmuje się chorobami skóry głowy w medycynie, mając w swej strukturze gałąź taką jak trichologia, która specjalizuje się w leczeniu włosów i skóry głowy.

Niestety, dziś nie wszystkie organizacje medyczne mają specjalistycznego trichologa. W przypadku braku takich informacji należy skonsultować się z dermatologiem w celu uzyskania porady.

Co więcej, należy to robić przy pierwszych oznakach łysienia, aby nie tylko zapobiec rozwojowi całkowitego łysienia, ale także wykluczyć lub wykryć inne niebezpieczne choroby w czasie, takie jak kiła, układowy toczeń rumieniowaty, trichofitoza i inne patologie, które mogą również powodować wypadanie włosów.

Alopecia Focal

. lub: Nesting łysienie, łysienie

Ogniskowe łysienie jest przewlekłą chorobą zapalną, której towarzyszy utrata włosów w dowolnej części ciała, gdzie występują włosy (najczęściej na głowie). Zwykle zaczyna się od okrągłych ognisk łysienia. W przypadku niewielkiego uszkodzenia (pojedyncze kieszenie łysienia) możliwe jest spontaniczne odrastanie włosów.

Objawy łysienia ogniskowego

  • Utrata włosów na głowie, ciele i / lub kończynach.
  • Kieszenie, które pojawiły się ostatnio są czerwone, a na obwodzie włosów jest zerwana na poziomie kilku milimetrów.
  • Długotrwałe ogniska łysienia (łysienie) nie różnią się od normalnej skóry.
  • Przebieg choroby jest zróżnicowany:
    • ogniska pojawiają się bez żadnych wcześniejszych objawów;
    • proces zarastania włosów może przebiegać niezależnie w ciągu 2-6 miesięcy bez żadnego leczenia;
    • czasem wyleczenie jest niekompletne, to znaczy, że choroba ma długi chroniczny charakter: niektóre ogniska przerastają się, a powstają nowe;
    • choroba może wystąpić raz lub nawrócić (wznowić) po nieokreślonym czasie.

Pacjenci mogą mieć charakterystyczne zmiany w obrębie paznokci:
  • uporczywe (wcięte) wgłębienia, podłużne prążkowanie;
  • faliste wzory wolnej krawędzi (część gwoździa wystająca ponad krawędź palca);
  • przy ograniczonej postaci choroby takie zmiany występują u jednej piątej pacjentów, z ciężkimi (całkowite, powszechne formy) - w większości przypadków.

Formularze

  • Zgodnie ze stopniem aktywności rozróżnia się następujące etapy.
    • Aktywny (progradient, progressive): skóra w centrum łysienia jest opuchnięta i czerwona, występuje pieczenie i / lub mrowienie i / lub swędzenie; złamane włosy znajdują się na krawędzi obrzeża i wokół obszaru "luźnych włosów" o szerokości 0,5-1 cm (tzn. włosy są wyciągane po wyciągnięciu).
    • Pacjenci: skóra w zmianie nie jest zmieniona, w ogóle nie ma włosów.
    • Stadium regresji: w centrum łysienia występuje mieszany wzrost cienkich, bezbarwnych i twardych, pigmentowanych (oznaczonych kolorem) włosów.
  • Klasyfikacja według obszaru uszkodzenia.
    • Ograniczona forma charakteryzuje się jednym lub kilkoma wyraźnymi zaokrąglonymi kieszeniami łysiny na skórze głowy.
    • Podsuma - brakuje prawie połowy włosów na skórze głowy.
    • W przypadku opiozy centra łysienia znajdują się w strefie marginalnej wzrostu włosów na głowie lub tylko na grzbiecie głowy lub w okolicy czołowo-skroniowej.
    • Całkowita forma - całkowita utrata włosów na całej skórze głowy.
    • Uniwersalna forma - włosy wypadają zarówno na głowę, jak i na ciało, kończyny.
  • Klasyfikacja zgodnie z przebiegiem choroby.
    • Typ I (większość pacjentów):
      • początek choroby w ciągu 20-40 lat;
      • całkowity czas trwania choroby wynosi mniej niż 3 lata;
      • indywidualne ogniska wylewania łysienia trwają krócej niż 6 miesięcy;
      • całkowite łysienie rozwija się rzadko.
    • Typ II - wariant atopowy (jedna dziesiąta pacjentów):
      • początek choroby w dzieciństwie;
      • całkowity czas trwania dłuższy niż 10 lat;
      • indywidualne ogniska nie rosną w ciągu 1 roku;
      • u większości pacjentów rozwija się ogólne łysienie.
    • Typ III - prehormensja (mniejszość pacjentów):
      • rozwija się w młodym wieku;
      • obecny szybki (szybki);
      • całkowite łysienie u prawie połowy pacjentów.
    • Typ IV - połączony typ (mniejszość pacjentów).
      • rozwija się u osób powyżej 40 lat;
      • przez długi czas (kilka dekad);
      • całkowite łysienie u jednej dziesiątej pacjentów.

Powody

  • Przyczyny choroby w tej chwili nie zostały zbadane.
  • Sugerują one mechanizm autoimmunologiczny: komórki krwi (limfocyty) odpowiedzialne za odporność postrzegają rosnący rdzeń włosa jako czynnik obcy.
  • Predyspozycje genetyczne (jeśli zdarzały się przypadki łysienia ogniskowego w rodzinie).
  • Może być związany z następującymi chorobami:
    • autoimmunologiczne zapalenie tarczycy (przewlekła choroba zapalna tarczycy);
    • niedokrwistość złośliwa (choroba spowodowana upośledzeniem tworzenia się krwi z powodu braku witaminy B12 w organizmie);
    • Choroba Addisona (choroba endokrynologiczna, w wyniku której nadnercza tracą zdolność do wytwarzania wystarczającej ilości hormonów);
    • Bielactwo (ogniska z całkowitym brakiem pigmentacji skóry);
    • układowy toczeń rumieniowaty (ogólnoustrojowa choroba tkanki łącznej);
    • reumatoidalne zapalenie stawów (choroba układowa tkanki łącznej);
    • liszaj płaski (przewlekłą chorobę zapalną, którą cechują żeliwa wysypki na skórze, błonach śluzowych i widoczne, często na śluzówki jamy ustnej i czerwony granicy wargi, wraz swędzenie);
    • wrzodziejące zapalenie okrężnicy (przewlekła choroba zapalna błony śluzowej jelita grubego);
    • kiła (przewlekła układowa (uszkodzenie skóry, błony śluzowe, narządy wewnętrzne, kości, układ nerwowy) zakaźna choroba weneryczna spowodowana przez bladą treponemę).
  • Czynniki prowokacyjne:
    • stres;
    • infekcje z gorączką w temperaturze ciała (od 38 ° C do 39 ° C);
    • uraz (jakiekolwiek obrażenia fizyczne, szczególnie w obszarze głowy);
    • helminthiasis (robaki).
  • Czynniki pogarszające rokowanie:
    • rozwój choroby w dzieciństwie;
    • połączenie choroby z atopią (nazwa zwyczajowa dla chorób alergicznych);
    • Łysienie według typu Afiasis (marginalny);
    • połączenie choroby z dystrofią paznokci (modyfikacja struktury i kształtu);
    • predyspozycje genetyczne (jeśli zdarzały się przypadki ogniskowej łysienia w rodzinie).

Dermatolog pomoże w leczeniu choroby.

Diagnostyka

  • Analiza skarg i historii choroby:
    • jak długo rozpoczął się proces utraty włosów;
    • obecność zmian skórnych na skórze z wyraźnymi granicami.
  • Analiza historii rodziny: czy były podobne przypadki u krewnych pacjenta.
  • Badanie skóry głowy (ocena wizualna stanu włosów i skóry głowy):
    • obecność złamanych włosów w centrum łysienia i na obwodzie strefy "luźnych włosów" (to znaczy, włosy są wyciągane po wyciągnięciu);
    • w fazie regresji (zarostu włosów) w obszarze zmiany widać wzrost cienkich włosów; czasami w tym samym palenisku są fragmenty włosów i obserwuje się wzrost nowych.
  • Podczas badania paznokci - obecność uporczywych wgłębień, podłużnych prążków, faliste wzory wolnej krawędzi (część gwoździa wystająca ponad krawędź palca).
  • Badanie mikroskopowe (wielokrotne powiększenie za pomocą mikroskopu) włosów wyciągniętych z ogniska ujawnia przerzedzenie krawędzi proksymalnej (bliżej nasady włosów).
  • Gdy wątpliwa diagnoza, a także przed wyznaczeniem leczenia, może być przeprowadzona w następujący sposób:
    • analiza mikroskopowa grzybów chorobotwórczych (z podejrzeniem trichofitii (zmiany grzybicze skóry głowy));
    • określenie poziomu kortyzolu we krwi (hormonem wydzielanym przez korę nadnerczy) w leczeniu układowych środków glukokortykoidowych (całkowita) działania i 4 tygodnie po zamknięciu;
    • przed wyznaczeniem fotochemioterapii (FHT) - zastosowanie fotouczulacza wewnątrz - pobranie krwi do analizy biochemicznej: ALT, AST, białko całkowite, bilirubina, cholesterol, cukier we krwi, fosfataza alkaliczna;
    • badanie krwi na obecność hormonów tarczycy (wolne od T3, wolne od T4, TSH, przeciwciała przeciwko TPO, przeciwciała przeciwko TG) - aby wykluczyć jego patologię - i prolaktynę (hormon przedniego płata przysadki (koordynator aktywności wszystkich gruczołów dokrewnych organizmu)), aby wykluczyć prolaktynemię (podwyższone stężenie prolaktyny).
  • Można również skonsultować się z trychologiem, psychologiem.

Leczenie ognisk łysienia

Spontaniczna odbudowa włosów w ciągu kilku miesięcy, lat jest możliwa. Ale przy pierwszych oznakach choroby (pojawienie się ognisk łysienia) należy natychmiast skontaktować się z dermatologiem / trichologiem.

  • Obróbka zewnętrzna:
    • niespecyficzne czynniki drażniące (podrażnienie okolicy łysienia poprawia przepływ krwi);
    • immunomodulatory (wielokrotne stosowanie silnego alergenu kontaktowego na skórze głowy) - hamowanie agresywnej reakcji autoimmunologicznej organizmu na włosy;
    • środki rozszerzające naczynia krwionośne (poprawiają ukrwienie, aw rezultacie żywienie skóry głowy i cebulki włosów).
  • Wewnątrzogniskowe podawanie glikokortykosteroidów (glukokortykoid, działanie przeciwzapalne, przeciwalergiczne, przeciwwstrząsowe, immunosupresyjne).
  • Terapia ogólnoustrojowa (ogólna):
    • tylko z ciężkim, szybko postępującym łysieniem ogniskowym zaleca się stosowanie doustnych glikokortykosteroidów (ze stopniowym zmniejszaniem dawki dobowej) - stosować ostrożnie, ponieważ te leki mają wiele skutków ubocznych;
    • multiwitaminy (uzupełnianie niedoborów witamin w organizmie);
    • preparaty naczyniowe (poprawiają ukrwienie, aw rezultacie żywienie skóry głowy i cebulki włosa).
  • Terapia bez leków:
    • fotochemioterapia (FHT): promieniowanie ultrafioletowe z użyciem fotouczulaczy (zewnętrznie i / lub wewnątrz) (naturalna lub sztucznie syntetyzowana substancja zwiększająca wrażliwość tkanek na światło);
    • kryteria skuteczności leczenia - wznowienie wzrostu włosów terminalnych (stałych) w obszarach łysienia;
    • kamuflaż kosmetyczny - użycie peruk;
    • Konsultacja z psychologiem: pomóż pacjentowi psychologicznie poradzić sobie z problemami niezadowolenia z wyglądu.

Komplikacje i konsekwencje

  • Nawrot (nawrót) choroby w większości przypadków.
  • W przypadku całkowitego łysienia efekt leczenia obserwuje się średnio u jednej dziesiątej pacjentów.

Zapobieganie ogniskom łysienia

  • Źródła

Europejskie wytyczne dotyczące leczenia chorób dermatologicznych. Ed. A.D. Katsambasa, TM Lottie. MEDpress-Inform, 2008
Dermatovenereology, 2010 / [red. A.A. Kubanova]. - M.: DEKS-Press, 2010. - 428 pkt. - (Zalecenia kliniczne / Rosyjskie Stowarzyszenie Dermatologów).

Co zrobić z ogniskiem łysienia?

  • Wybierz odpowiedniego lekarza dermatologa
  • Zdać testy
  • Weź lek od lekarza
  • Postępuj zgodnie ze wszystkimi zaleceniami

Ogniskowe łysienie i sposoby jego leczenia

Ukierunkowane badania demograficzne wykazały, że łysienie gniazdowe lub ogniskowe łysienie występuje u 0,05-0,1% populacji przynajmniej raz w życiu. Początek choroby może występować w każdym wieku, jednak pierwsze oznaki tego stanu u większości osób są oznaczone głównie w wieku 15-30 lat. U 34-50% pacjentów powrót do zdrowia następuje w ciągu 1 roku, ale prawie wszyscy pacjenci odnotowali więcej niż jeden epizod choroby.

Ogniskowa łysina, pomimo braku bezpośredniego zagrożenia dla zdrowia, prowadzi do poważnych defektów kosmetycznych, zwłaszcza w ciężkich postaciach. Wiele osób z tego powodu, są zaburzenia psychiczne, aż do ciężkiej depresji, co dodatkowo pogarsza przebieg choroby. Nieskuteczność leczenia lub występowanie nawrotów na jego tle jest wysokie ryzyko izolacji społecznej i samoizolacji, szczególnie wśród nastolatków i kobiet.

Łysienie plackowate jest przewlekłą chorobą zapalną bez tworzenia się blizn skórnych, które mają wpływ na mieszki włosowe, aw niektórych przypadkach także na paznokcie. W wyniku tego wypadają włosy na głowie, twarzy i innych częściach ciała. Zazwyczaj te obszary są zaokrąglone.

Przyczyny i postaci kliniczne choroby

Wśród mechanizmów rozwoju łysienia łysienia ostatnich 10 lat, główne znaczenie przywiązuje się do mechanizmu autoimmunologicznego. Jego znaczenie polega na tym, że ciało postrzega mieszki włosowe, które mają inną strukturę w różnych częściach ciała, jako obce formacje. Podstawą tego założenia było odkrycie w różnych częściach mieszków włosowych kompleksów immunologicznych C3 i immunoglobulin G, M, A, co stanowi naruszenie stosunku immunoglobulin w osoczu i niedoboru odporności komórkowej. Alopecia areata u kobiet występuje z taką samą częstotliwością jak u mężczyzn, ale częściej u osób o ciemnych włosach.

Czynniki predysponujące i prowokujące to:

  • predyspozycje genetyczne, ponieważ w 10-25% patologii ma charakter rodzinny;
  • ostra infekcja wirusowa;
  • obecność w ciele ognisk przewlekłego zakażenia - zapalenia zatok przynosowych, zapalenia migdałków, próchnicy i innych;
  • stresujące stany;
  • dysfunkcja narządów wewnątrzwydzielniczych: tacy pacjenci często wykazują odchylenia od normalnej funkcji kory nadnerczy, tarczycy, podwzgórza lub przysadki;
  • zaburzenia autonomicznego układu nerwowego, prowadzące do upośledzenia mikrokrążenia w postaci wyraźnego skurczu prekapilarii i tętniczek, zmniejszenia liczby funkcjonujących naczyń włosowatych, zwiększonej lepkości krwi, spowolnienia prędkości jej prądu; im bardziej wyraźne są takie naruszenia, tym trudniejszy jest przebieg.

Formularze kliniczne

Ogniskowe łysienie objawia się w sześciu klinicznych postaciach:

  • lokalny, który charakteryzuje się wyizolowanymi okrągłymi lub owalnymi ogniskami utraty włosów;
  • wstążkowa (z Celsusa), charakteryzująca się niekorzystnym przebiegiem; łysienie w sercu rozciąga się od potylicy do strefy czasowej w postaci taśmy;
  • Podsuma, charakteryzująca się połączeniem małych ognisk z powstawaniem dużych zmian;
  • ogółem, w którym włosy nie występują na całej głowie, rzęsy i brwi wypadają całkowicie;
  • uniwersalny - bez włosów na całej powierzchni ciała; ta forma może trwać nieprzerwanie przez dziesięciolecia, kiedy pojawiają się nowe uszkodzenia po usunięciu starych zmian lub nawrotów po okresach remisji; zwykle powtarzające się zaostrzenia występują w łagodniejszych postaciach;
  • Zagnieżdżanie się łysienia w połączeniu z uszkodzeniami paznokci jest najcięższą formą tego procesu.

Choroba często dotyka tylko skóry głowy. Rzadko obserwuje się znaczną utratę włosów - nie więcej niż 7% przypadków. Ogniskowe łysienie u mężczyzn może czasami być ograniczone tylko do obszaru podbródka (nie ma wzrostu brody). Postacie kliniczne są w stanie krzyżować się ze sobą, co jest szczególnie wyraźne w złośliwym przebiegu choroby.

Etapy i objawy choroby

W zależności od przebiegu procesu i objawów występują trzy stadia łysienia:

  1. Stopniowy lub aktywny etap. Skóra w zmianach staje się obrzękła i przekrwiona (czerwona), ma stan zapalny. Pacjent martwi się swędzeniem, mrowieniem i pieczeniem. Charakteryzuje się obecnością złamanych włosów i tzw. Strefy "luźnych włosów" na granicy obszaru łysiejącego. Ma szerokość od około 3 mm do 1 cm, z niewielkim wysysaniem włosów w tej strefie, jest bezbolesny i dość łatwy do usunięcia. Końce żarówek włosowych są dystroficzne i wyglądają jak "podarta lina".
  2. Podostry lub stacjonarny etap. Charakteryzuje się niewielkimi zdarzeniami zapalnymi lub ich brakiem, bladą skórą w miejscu urazu i brakiem strefy "luźnych włosów".
  3. Stopień regresji, w którym rozpoczyna się stopniowy wzrost pigmentowanych włosów końcowych i wzrost jasnych włosów blond (wiec), z czasem stopniowo pogrubiając i nabywając pigmentacji.

Dystroficzne uszkodzenie paznokci w łagodnym wyłysieniu ogniskowym występuje rzadko (20%), z całkowitym i powszechnym - u 94% pacjentów. Płytki paznokcia przybierają matowy wygląd, podłużne prążkowanie i / lub przerywane "naparstki", a także falistą, wzorzystą linię wzdłuż krawędzi paznokcia.

Dystrofia płytki paznokcia z ciężkimi objawami ogniskowej łysienia

Jeśli czas trwania choroby przekracza sześć miesięcy, mówimy o przewlekłym przebiegu.

Leczenie ogniskowej łysienia

Z powodu braku jasnego zrozumienia przyczyn i mechanizmu rozwoju choroby, nie ma wystarczającej przejrzystości w zapobieganiu i zapobieganiu nawrotom. Znaczne trudności i wybór metod leczenia. Dlatego większość autorów uważa potrzebę zintegrowanego i maksymalnie indywidualnego podejścia przy wyborze środków i metod wpływu.

Główne składniki leczenia to:

  1. Zapewnienie pomocy psychologicznej, wyjaśnienie przyczyn złożoności indywidualnego doboru leków i metod, czasu trwania choroby i możliwości samoleczenia. Należy wyjaśnić, że efekt leczenia w każdym miejscu następuje nie wcześniej niż 3 miesiące po jego wystąpieniu. Są też przypadki, kiedy łysienie zostaje wznowione wraz z ustaniem skutecznego leczenia.
  2. Zastosowanie leków, które przyczyniają się do korekcji zaburzeń w organizmie i leczenia powiązanych chorób, które zostały zidentyfikowane podczas pełnego badania. Należą do nich:

(1) leki przeciwzapalne (jeśli w ciele występują ogniska zakażenia);

(2) środki uspokajające, rozszerzające naczynia krwionośne i wzmacniacze mikrokrążenia (Trental, Troxevasin, Cavinton, Sermion);

(3) poprawa odżywiania tkanek (Solcoseryl, Actovegin);

(4) preparaty nootropowe (piracetam, nootropil);

(5) kompleksy witamin z mikroelementami, lekami zawierającymi krzem, adaptogenami i biostymulatorami (wyciągi z trawy cytrynowej, echinacei, eleutherococcus, mumia, miód), immunomodulatory, koktajle mezoterapeutyczne (Dermaheal HL);

(6) Phenibut jest również przepisywany, który ma działania uspokajające, psychostymulujące, przeciwutleniające i zapobiegające przyleganiu elementów krwi. W ciężkich i opornych przypadkach choroby zaleca się przyjmowanie leków zawierających glukokortykoidy u dorosłych.

  1. Zewnętrznie stosowane różne kremy, maści, balsamy, nalewki. Obejmują one heparynę, która zmniejsza skrzepy krwi w małych naczyniach, werapamil, który blokuje kanaliki wapniowe komórek, które biorą udział w regeneracji i funkcji keratynocytów. Podaje się również drażniące (drażniące) leki poprawiające mikrokrążenie: bodyaga, olej krotonowy, nalewkę (10%) czerwonej papryki, sok z czosnku, cebulę i czarną rzodkiew, 20% terpentynę w oleju rycynowym. W ciężkich i uporczywych postaciach osobom w wieku powyżej 14 lat przepisuje się maści o wysokiej zawartości maksymalnie aktywnych hormonalnych leków (glukokortykoidowych), a także ich wprowadzanie do ośrodków łysienia za pomocą mezoterapii i mikronizowania skóry głowy, elektroforezy. Glukokortykoidy mają wyraźne działanie immunosupresyjne (obniżona odporność lokalna), przeciwzapalne i przeciwobrzękowe.

Mesotherapy Mesotherapy

    1. Metody fizjoterapeutyczne - jonofonia i fonoforeza, terapia mikroprądami, kriomasaż, prądy darszewalne, małe dawki promieniowania UV, terapia laserowa z promieniami o niskiej intensywności, aplikacje parafinowe skóry głowy, terapia ozonem. W celu powstrzymania miejscowej odporności stosuje się terapię PUVA, która jest efektem miękkich promieni ultrafioletowych długofalowych (UVA) w połączeniu z przyjmowaniem psoralenów (P) doustnie w postaci tabletek, kapsułek lub miejscowo w postaci płynów i kremów przed naświetlaniem UV.

    W ciężkim prądzie ogniskowego łysienia efekt może powstać tylko w wyniku długotrwałego, kompleksowego, indywidualnie dopasowanego leczenia. W przypadku jej braku zalecane jest przeszczepienie włosów lub peruka.

    Przyczyny i leczenie łysienia ogniskowego (ciążowego)

    Wady kosmetyczne zawsze przynoszą wiele problemów, szczególnie kobietom. Jednym z nich jest Alopecia areata. Przewlekła choroba nie stanowi zagrożenia dla ogólnego stanu zdrowia lub śmiertelnie niebezpiecznego, ale może prowadzić do poważnych depresji z zaburzeniami psychicznymi. Uszkodzenie mieszków włosowych jest spowodowane zaburzeniami autoimmunologicznymi, zwykle występującymi w wieku od 15 do 30 lat. Połowa pacjentów wraca do zdrowia po roku. W tym samym czasie wiele osób zauważa powtarzające się epizody choroby, które występują później. Ogniskowe łysienie jest zwykle obserwowane u osób o naturalnie ciemnych włosach.

    Przyczyny choroby

    Czynniki wywołujące chorobę to:

    • Dziedziczna predyspozycja Często ogniskowe łysienie występuje u bliskich krewnych.
    • Hormonalne zakłócenia. Upośledzona funkcja kory nadnerczy, podwzgórza, przysadki, tarczycy.
    • Występowanie ognisk zakaźnych w postaci zapalenia migdałków, zapalenia zatok przynosowych, próchnicy.
    • Zmieniono stres.
    • W przypadku pojawienia się łysienia plackowatego, przyczyną mogą być zaburzenia czynności autonomicznego układu nerwowego, powodujące skurcz tętniczek, prekapilaria, prowadzące do zwiększenia lepkości krwi.

    Badanie pozwala na określenie prawdziwych przyczyn choroby, manifestacja objawów różni się w zależności od osoby i zależy od stanu zdrowia człowieka.

    Formularze kliniczne

    W większości przypadków łysienie ogniskowe obserwuje się na skórze głowy. Istnieje kilka postaci choroby, różniących się stopniem jej manifestacji:

    • Lokalny Utrata włosów jest okrągła lub owalna.
    • Wstążka Zmiana przypomina wstążkę rozciągającą się ze świątyni na tył głowy.
    • Suma częściowa. Obszary wieloogniskowe łączą się, tworząc większy.
    • Razem. Jest to całkowity brak włosów na głowie, w tym brwi i rzęsy.
    • Uniwersalny. Postać choroby, gdy objawy obserwuje się przez lata. Stare ogniska są zastępowane nowymi, okresowo pojawia się zaostrzenie. Charakteryzuje się brakiem włosów na całym ciele. Występuje w niewielkiej liczbie przypadków - nie więcej niż 7%.
    • Zagnieżdżanie się łysienia. Jest uważana za najcięższą postać choroby. Ogniskowej utracie włosów towarzyszy uszkodzenie paznokci.

    W przypadku złośliwego przebiegu choroby jedną postać kliniczną można przenieść na inną. Miejsca, w których występuje łysienie, nie powodują dyskomfortu w postaci zapalenia, swędzenia. Niektórzy pacjenci mają niewielkie uczucie mrowienia w dotkniętym obszarze.

    Manifestacja łysienia u kobiet

    Zagnieżdżanie się łysiny wśród płci pięknej jest mniej powszechne niż u mężczyzn, powodując poważny dyskomfort psychiczny. Wygląd pojedynczej łysiny można pokryć włosami, zmieniając fryzurę, ale znacznie trudniej jest ukryć chorobę w przypadku licznych zmian. Łagodzi fakt, że alopecia areata jest uleczalna, czasami może nawet odejść sama. Przyczyną choroby jest często uszkodzenie włosów w wyniku permu, używania curlingu, suszarki do włosów, prasowania, które narusza strukturę włosów.

    Manifestacja łysienia u mężczyzn

    Pierwsze objawy pojawiają się w postaci małej łysiny na koronie. Stopniowo jego granice rozszerzają się, a spot powiększa się. Alopecia areata może wpływać na brodę, policzki, powodując kępkowy wygląd rosnącej brody. Choroba dotyka ludzi w każdym wieku, często nastolatków. U dzieci głównym objawem jest porowata skóra. Na skraju dotkniętego obszaru rozwija się słabe i cienkie włosy.

    Stadium choroby

    Łysienie plackowate występuje w trzech etapach, w zależności od nasilenia objawów:

    • Stopniowy etap. Na skórze powstają przekrwione obszary z plamami łysych plam. Pacjent skarży się na mrowienie w dotkniętym obszarze, pieczenie. Spadające włosy można znaleźć wszędzie. Obszar paleniska jest mały - do 1 cm, włosy łatwo się łamią i można je łatwo wyjąć po wyciągnięciu.
    • Stacjonarny etap. W miejscu urazu pojawiają się lekkie oznaki stanu zapalnego, skóra staje się blada.
    • Etap regresji. Następuje stopniowe odnawianie wzrostu włosów. Proces rozpoczyna się od pojawienia się lekkiego działa, po czym następuje pogrubienie i pigmentacja włosów, uzyskując silny i zdrowy wygląd.

    Na płytkach paznokci dotkniętych łysieniem ogniskowym występuje wzdłużne prążkowanie, dziurki, na krawędzi gwoździa powstaje falisty wzór.

    Podstawowe zasady leczenia

    Zanim zaczniesz pozbywać się nieprzyjemnych objawów, musisz poznać przyczyny tej choroby. Aby wiedzieć, jak leczyć ogniskowe łysienie u danego pacjenta, tricholog musi przeprowadzić dokładne badanie. Wybór metod terapeutycznych dokonywany jest z uwzględnieniem indywidualnych cech pacjenta. Jeśli wyleczyć łysienie spowodowane jest zaburzeniem narządów wewnętrznych, wymagana będzie odpowiednia opieka medyczna.

    Leczenie łysienia ogniskowego obejmuje kilka elementów: zapewnienie pomocy psychologicznej, indywidualny dobór skutecznych metod, wyjaśnienie pacjentowi przyczyn choroby, jej długi okres, możliwość samoleczenia.

    Przed leczeniem ogniskowej łysienia należy poddać się badaniu, w tym wizyt u kilku specjalistów - endokrynologa, otolaryngologa i kobiet - ginekologa. Przypisany test krwi do identyfikacji hormonów, ilość żelaza, obecność Toxoplasma.

    Zabieg przeprowadza się różnymi metodami: za pomocą preparatów medycznych przeznaczonych do użytku wewnętrznego i zewnętrznego; procedury fizjoterapeutyczne. W skrajnym przypadku, gdy metody te nie przynoszą wyniku pozytywnego, przeprowadza się przeszczep włosów.

    Zdarza się, że jeśli leczenie łysienia ogniskowego zostanie zatrzymane, powróci ono w postaci objawów wrodzonych.

    Leczenie farmakologiczne

    W zależności od przyczyny łysienia łysienia przepisywane są leki. Za pomocą leków można korygować istniejące zaburzenia w ciele, leczyć współistniejące choroby. Do użytku wewnętrznego zaleca się kompleksy witaminowo-mineralne o wysokiej zawartości żelaza, przeciwutleniacze, kortykosteroidy, leki immunosupresyjne. Podczas wykrywania ognisk infekcji stosuje się leki przeciwzapalne.

    Popraw mikrokrążenie pomaga Troxevasin, Trental. Tkanki spożywcze zapewniają Actovegin, Solkoseril. Lek Phenibut ma wielopłaszczyznowy efekt. Oprócz właściwości przeciwutleniających i uspokajających ma zdolność zapobiegania przyleganiu elementów krwi.

    Leczenie łysienia ogniskowego nie jest kompletne bez użycia środków do użytku zewnętrznego. Należą do nich różnego rodzaju maści, kremy, balsamy. Główną substancją czynną w składzie tych leków są: heparyna, która może zmniejszyć prawdopodobieństwo powstania skrzepliny; werapamil, który zapobiega regeneracji keratynocytów, ze względu na blokowanie kanalików wapniowych w komórkach. Aby zwiększyć mikrokrążenie, przepisywane są leki, których częścią są bodyaga, sok z czosnku, cebula, olej koronowy. Skuteczny efekt spowodowany jest przez nałożenie na zaatakowany obszar 20-procentowego roztworu terpentyny zmieszanej z olejem rycynowym, 10% nalewki na bazie czerwonej papryki.

    Fizjoterapia

    W przypadku łysienia plackowatego leczenie przeprowadza się stosując procedury fizjoterapeutyczne. Jonoforeza, terapia mikroprądowa, ekspozycja na wiązkę lasera o niskiej intensywności, promieniowanie ultrafioletowe, terapia ozonem są popularne.

    Zalecenia specjalistów

    Leczenie łysienia jest dość długim procesem i może być skuteczne tylko przy wykonywaniu kompleksów środków terapeutycznych. W rzadkich przypadkach znika sam. Równie ważne jest właściwe odżywianie. Ciało potrzebuje substancji odżywczych, które zapewnią zdrowie włosów - kwas foliowy, żelazo, witaminy.

    Biorąc pod uwagę, że stres może być czynnikiem wywołującym łysienie ogniskowe, należy unikać sytuacji, które je wywołują. Zaleca się uprawianie sportu, aktywnego wypoczynku. Pomaga w odzyskiwaniu środków uspokajających, zabiegach wodnych, akupunkturze. W medycynie ludowej istnieje wiele przepisów na przygotowanie maści leczniczych, nalewek, które mogą zapewnić odżywianie mieszków włosowych, zwiększony porost włosów.

    W przypadku, gdy przyczyny są znane, a zabieg przeprowadzany jest w sposób kompleksowy, wszystkie zalecenia i porady lekarza są brane pod uwagę, zapewnione jest odzyskanie. Jeśli łysienie nie zniknie, a pozytywny efekt podjętych działań nie jest obserwowany od dłuższego czasu, zawsze istnieje możliwość skontaktowania się z kliniką transplantacji włosów. Procedura zajmuje dużo czasu, jest jednym z drogich, ale przynosi doskonałe rezultaty. Mieszki włosowe są przeszczepiane ze zdrowego miejsca do zmiany. Nie mogą wylecieć, dobrze się przyzwyczaić, a po chwili nie ma śladu łysych plam.

    Ogniskowe (powietrzne) łysienie: jego objawy, przyczyny i leczenie

    Alopecia areata, jest to ogniskowa wizualizacja przypominająca porost. Na skórze głowy tworzą się łyse plamy, o okrągłym lub owalnym kształcie, są one całkowicie gładkie bez jednego włosa. Choroba może trwać kilka lat, niewielkie zmiany w tym czasie rosną i tworzą duże wyspy.

    Cechy problemu

    Patologia ta może występować u osób w różnym wieku, u niektórych chorych po leczeniu włosy na płaskich plamach ponownie rosną, podczas gdy w innych pozostaje jak przycięte. Charakterystyczne, że włosy mogą wypadać nie tylko na głowie, ale również na całym ciele.

    Ten film opisuje, czym jest łysienie plackowate i jakie są formy tej dolegliwości:

    Klasyfikacja i lokalizacja

    Ośrodki łysienia mogą pojawić się nie tylko na głowie, ale również na brwiach, rzęsach, wąsach i brodzie. Strata może być z jednej lub dwóch stron.

    • U mężczyzn najczęściej obserwuje się ogniskową utratę włosów, która zaczyna się od czubka głowy, jeśli nie zostanie podjęte żadne działanie, choroba postępuje, a dana osoba może pozostać bez nich. Ogniskowanie w silnym płeć jest nierówne, większość utraty nici występuje w koronie, praktycznie nie rosną tam, a jeśli są, są znacznie krótsze niż zdrowe pasma i przypominają puch.
    • U kobiet ten typ łysienia występuje łagodniej, ponieważ przeważają w nich hormony żeńskie, choroba ma charakter spowolniony. Ale przy zaburzeniach hormonalnych, kiedy testosteron przeważa w ciele, łysina idzie w całkowitą.
    • U dzieci takiej chorobie towarzyszy nie tylko utrata pasm na głowie, ale także utrata rzęs i brwi.

    Około 10% pacjentów z tą chorobą, jest odkształcenie płytek, mogą być znacznie cieńsze, aby uzyskać żółtawy odcień, a nawet wypaść.

    Ogniskowe łysienie przypisuje się chorobom autoimmunologicznym, na co wskazuje dziedziczna predyspozycja, rozregulowanie odpowiedzi immunologicznej i częste wykrywanie przeciwciał swoistych dla narządu.

    Zdjęcie ogniskowej łysienie areata

    Przyczyny

    Nie można ich dokładnie ustalić, ten typ łysienia może się rozpocząć przypadkowo dla osoby, ale istnieje szereg czynników, które mogą prowadzić do pojawienia się tej choroby:

    • Dziedziczność. Dzieci otrzymują od swoich rodziców genów nie tylko dobre oznaki, ale także różne choroby. Jeśli zaobserwowano łysienie wzdłuż linii męskiej, to może również objawiać się w ich dzieciach.
    • Procesy autoimmunologiczne. Komórki układu odpornościowego blokują wzrost włosów lub je niszczą. Lecz leczenie, które wpływa na te komórki, nie daje wiele poprawy, więc ten powód jest nadal nie do udowodnienia.
    • Choroby zakaźne. Ciężkie choroby mogą powodować utratę włosów, nie tylko na głowie. Takie odchylenie można zaobserwować przy różnych infekcjach grzybiczych skóry.
    • Stres. U niektórych pacjentów łysienie rozpoczęło się po moralnym szoku.
    • Urazy i cięcia. Czasami osoba uderzająca w głowę może uszkodzić loki i poważnie uszkodzić mieszki włosowe, które mogą zrzucić włosy.

    Objawy łysienia plackowatego

    U obu płci, a nawet u dzieci, manifestacja choroby przebiega w ten sam sposób, z tym procesem dochodzi do masywnej utraty włosów w określonym obszarze. Może być kilka stref łysienia, bez szybkiego leczenia można poczekać, aż dorosną i dołączą.

    Główne objawy to:

    • gładka powierzchnia skóry, czasami pokazuje mały puch;
    • obserwuje się zapalenie w centrum wypadania włosów;
    • strefa łysienia ma kształt owalny lub okrągły;
    • miejsce, w którym zaczną wypadać włosy, może swędzieć, ale jest to niezwykle rzadkie;
    • skóra na zajętym obszarze może stać się czerwona, z ranami;
    • włosy mogą pozostać na swoim miejscu, ale stają się bardzo kruche i z tego powodu pojawiają się miejsca, w których wydają się ogolone.

    Diagnostyka i analizy

    Zwykle doświadczony specjalista może określić rodzaj łysienia, nawet na podstawie oględzin. Aby upewnić się, że diagnoza jest prawidłowa, może skorzystać z dermatoskopu. Niemal w każdym przypadku skrobanie odbywa się w miejscach, w których wypadają loki, w celu wykluczenia porostów i innych chorób podobnych do ich objawów. Jeśli osobie towarzyszą oznaki innych chorób, takich jak toczeń lub kiła, to jest on poddawany badaniu krwi.

    Przy pierwszych oznakach łysienia dziecko musi poddać się wszelkim możliwym zabiegom diagnostycznym w celu ustalenia dokładnej przyczyny tego zjawiska, należy je pokazać trologowi i dermatologowi. Po przetestowaniu może zajść potrzeba odwiedzenia odpowiednich specjalistów, aby wykluczyć choroby z towarzyszącym łysieniem:

    • Neurolog - uraz psychiczny i nierówne wstrząsy;
    • Endokrynolog - tarczyca;
    • Pediatra - zapalenie płuc, ospa wietrzna, robaczyca;
    • Gastroenterolog - niedobór witaminy, zapalenie żołądka i jelit.

    Leczenie

    Prostą i skuteczną metodą jest wcieranie maści terapeutycznych i zwiększenie ich odporności. W żadnym przypadku nie powinno to opóźniać wizyty u lekarza i być traktowane niezależnie, choroba może postępować, w wyniku czego liczba utraconych włosów wzrośnie.

    Leczenie łysienia ogniskowego u dzieci jest złożone, dla nich terapia implikuje:

    Ten film jest poświęcony leczeniu łysienia ogniskowego:

    Sposób terapeutyczny

    Przyczyną wielu chorób jest brak witamin, dlatego ważne jest, aby ustalić, który z nich nie jest wystarczający dla chorego. W przypadku łysych plam, pierwszą rzeczą, którą musisz kupić kompleksów witaminowych, w którym są witaminy do włosów: E, A, grupa B, F i D. Również trzeba wziąć kwas nikotynowy i foliowy.

    Jako czynnik zewnętrzny stosuje się maści hormonalne, które ze względu na zawarte w nich kortykosteroidy spowalniają działanie komórek odpornościowych, które niszczyły mieszki włosowe. Ale mogą pomóc tylko na początkowym etapie. W bardziej zaawansowanych przypadkach stosuje się iniekcje kortykosteroidami, po których włosy szybko rosną w dotkniętych obszarach, ale po zatrzymaniu iniekcji pasma mogą spaść ponownie, aby temu zapobiec, wstrzyknięcia powtarzane są raz w roku.

    Fizjoterapia

    Odnosi się do dodatkowego leczenia, skutecznego przy zastosowaniu zintegrowanego podejścia. Jego popularne metody stosowane dla tego warunku to:

    • Darsonwalizacja. Wpływ na zmiany ze słabym prądem impulsu.
    • Terapia PUVA. Polega na napromieniowaniu skóry światłem ultrafioletowym.
    • Fototerapia Używa również światła ultrafioletowego, ale po przejściu długiego cyklu takiej terapii istnieje ryzyko zachorowania na raka skóry.
    • Krioterapia. Obejmuje wpływ na skórę głowy ze śniegiem kwasu węglowego.

    Metoda leczenia

    W leczeniu łysienia lęgowego użyj kilku skutecznych narzędzi:

    • Minoksydyl. Nie jest tak skuteczny jak w leczeniu łysienia androgenowego, ale wszystko poprawia sytuację i z czasem sprzyja odnowie włosów. Narzędzie ma efekty uboczne, ale przy krótkiej aplikacji jest bezpieczne.
    • Doustne środki antykoncepcyjne pomagają w zaburzeniach hormonalnych u kobiet. Zrekompensują utratę kobiecych hormonów.
    • Dithranol. Najczęściej stosuje się go w łuszczycy, ale z ogniskową, działa skutecznie, poza tym, nawet przy długotrwałym stosowaniu jest bezpieczny.
    • Środki uspokajające - Persen, Novopassit, które są stosowane w celu złagodzenia stresu i normalizacji stanu psychicznego osoby, która odkryła łysą łatkę lub przyczynę jej wystąpienia, stały się stałą sytuacją stresującą.
    • oznacza lokalne podrażnienie, które stymuluje wzrost loków.
    • Andralitin jest immunomodulatorem, który poprawia regenerację komórek.

    Inne metody

    • Medycyna ludowa w przypadku utraty ogniskowej jest nieskuteczna bez stosowania kompleksowej terapii, spośród dostępnych preparatów emitujących tarcie w skórę głowy, cebulę, czosnek, paprykę i korzeń chrzanu.
    • W zaawansowanych przypadkach, gdy przywrócenie większości włosów nie powiodło się, zastosowano ich przeszczep, ale niektórzy eksperci nie zalecają stosowania tego kosztownego leczenia, ponieważ z powodu niezbadanej patologii choroby trudno jest przewidzieć wynik procesu i przewidzieć przeszczepienie przeszczepionych zamków.
    • Stosowanie diety bezglutenowej tłumaczy się tym, że wiele dzieci cierpi na nietolerancję glutenu, a wypadanie włosów jest spowodowane tym, że po zmianie diety ich włosy zostają przywrócone.

    Zapobieganie chorobom

    Aby zapobiec łysieniu, należy okresowo kontrolować hormony, stosować odpowiednią dietę przez cały dzień, monitorować włosy, stosować delikatne kosmetyki. W przypadku łysienia natychmiast skonsultuj się z lekarzem.

    Komplikacje

    Łysienie nie dotyczy żadnych innych narządów ludzkich, ma tylko nieprzyjemny efekt psychologiczny. Co więcej, jego leczenie u mężczyzn trwa bardzo długo, a to wymaga czasu i wysiłku.

    Prognoza

    Zdarza się, że pacjenci mają niewielką ostrość łysienia, a lekarz nie przepisuje mu żadnych funduszy. Faktem jest, że wylęganie wylęgowe może samo się rozpocząć i zakończyć, więc trzeba czekać trzy miesiące pod nadzorem lekarza, a następnie, jeśli włosy nie wyzdrowieją, podnieś leki.

    Dokładne rokowanie tej choroby jest trudne do ustalenia, dla niektórych osób włosy są całkowicie przywrócone, podczas gdy u innych dotknięte obszary pozostają gładkie. U dzieci może przejść bez śladu, ale w przypadku nawrotu, dziecko może pozostać bez części włosów.

    W tym filmie znajdziesz jeszcze więcej przydatnych informacji na temat tej dolegliwości:



Następny Artykuł
Mydło do prania do włosów - korzyści i szkody, prawda i fikcja