Łysienie - przyczyny i leczenie u kobiet i mężczyzn, leki


Grube włosy na głowie - obowiązkowy atrybut zdrowego wyglądu i potwierdzenie jego atrakcyjności dla wielu osób. Łysienie, w całości lub częściowo, występuje zarówno w populacji mężczyzn, jak i kobiet. Utrata włosów powoduje lęk i obniża poczucie własnej wartości.

I choć w większości przypadków łysienie jest spowodowane genetyczną predyspozycją, czasami przyczyną tego stanu jest poważne zaburzenie w funkcjonowaniu organizmu. Aby przewidzieć skuteczność leczenia łysienia i wyboru metody leczenia, ważne jest określenie rodzaju łysienia.

Szybkie przejście na stronę

Łysienie - co to jest? + zdjęcie

Nie powinieneś być zaniepokojony widokiem zgubionych włosów na grzebieniu. Utrata 80-150 włosów dziennie jest normalnym zjawiskiem dla zdrowej osoby. W tym samym czasie objętość utraconych włosów zależy od ich długości. Krótkie włosy nie wyglądają tak przerażająco jak te same długie włosy.

Łysienie jest tworzeniem strefy przerzedzania lub całkowitego braku włosów na głowie. Patologia jest charakterystyczna:

  • nadmierna utrata włosów w porównaniu do normalnej;
  • brak wzrostu nowych zdrowych włosów.

Po pierwsze, pod wpływem czynników negatywnych dochodzi do dystrofii mieszków włosowych, włosy stają się cieńsze i łamliwe (tak zwane włosy welusowe). Stopniowo, cebulka włosa całkowicie zanika i wypełnia się tkanką łączną.

Łysienie u kobiet zdjęcie początkowej fazy typu androgenicznego

Łysienie u kobiet i mężczyzn rozwija się pod wpływem:

  1. Genetycznie wywołana nadwrażliwość mieszków włosowych na męski hormon płciowy testosteron (obecny również w ciele kobiety) - łysienie androgenowe;
  2. Niewydolność immunologiczna i upośledzona synteza endogennych retinoidów - ogniskowe łysienie;
  3. Wpływ zewnętrzny - silny stres, zaburzenia równowagi hormonalnej (problemy z tarczycą, brak jajeczkowania u kobiet, ciąża, cukrzyca, zaburzenia czynności gruczołów nadnerczy, czasami przyjmowanie leków hormonalnych), niezrównoważona dieta, zabiegi chirurgiczne - łysienie rozproszone;
  4. Różne infekcje skóry głowy - łysienie bliznowaciejące.

Tylko identyfikacja prawdziwej przyczyny łysienia we wczesnym stadium będzie decydować o sposobie leczenia wypadania włosów, a niekiedy o nieodwracalnym łysieniu.

Objawy łysienia według rodzaju u kobiet i mężczyzn

Zdjęcie objawów łysienia u kobiet

Opcje utraty włosów - ograniczone obszary łysienia, zauważalne przerzedzenie włosów, pojawienie się łysiny - zależą od przyczyny i rodzaju łysienia.

Łysienie androgenowe u kobiet

U mężczyzn łysienie androgenowe jest integralną częścią procesu starzenia się. Począwszy od strefy czołowej lub ciemieniowej, z wiekiem (czasami rozwija się w młodym wieku), włosy uporczywie wypadają u mężczyzn. W rezultacie powstaje łysina, którą jedna osoba postrzega jako "dekorację" i potwierdzenie oryginalności swojej osobowości, podczas gdy inna cierpi psychicznie i pod każdym względem stara się ją pokryć.

Łysienie androgenowe u kobiet objawia się nieco inaczej i wyraża się w przerzedzeniu włosów wzdłuż środkowej linii podziału na głowie, która rozciąga się na boki. Nasilenie patologii u kobiet określa skala Ludwiga:

  1. 1 stopień - ledwie zauważalne przetarcie włosów wzdłuż linii podziału;
  2. 2 stopnie - ze względu na niewielką liczbę funkcjonujących mieszków włosowych powstaje zaokrąglony punkt ze skórą przeświecającą przez włosy;
  3. Stopień 3 - zaokrąglona pleshina na czubku głowy.

Najczęściej łysienie androgeniczne przenoszone jest dziedzicznie przez linię matczyną. Najczęściej ten typ łysienia u kobiet obserwuje się w krajach regionu Kaukazu.

Łysienie rozproszone

Diffuse alopecia male photo

Rozlane łysienie objawia się w kardynalnym przerzedzeniu włosów na całej powierzchni skóry głowy. Najczęściej występuje u kobiet, zajmuje drugie miejsce pod względem częstości występowania po typie androgenów.

Ten stan jest spowodowany przez brak rozwoju włosów: mieszki włosowe pod wpływem niekorzystnych czynników są przedwcześnie zanurzane w stan spoczynku i przestają wytwarzać włosy (forma telogenowa) lub przedwcześnie odrzucają włosy w fazie wzrostu (postać anagenu).

W takim przypadku całkowita zanik pęcherzyka nie występuje, dlatego po 3-9 miesiącach od usunięcia przyczyny włosy mogą całkowicie powrócić do zdrowia.

  • W przypadku rozlanego łysienia występuje wyraźne powiązanie z brakiem potasu, żelaza i manganu w organizmie.

Ogniskowe (rozrodu) Łysienie

Łysienie Nestal ma charakterystyczny wzór zewnętrzny: na tle włosa o normalnej grubości, wyraźnie ograniczone, rosnące wzdłuż obwodu, tworzą się plamy w postaci okręgów lub pasów. Jednocześnie zauważalne są małe konopie osłabionych włosów, które łatwo wypadają.

Korzeń włosa nie wygląda jak kropla (normalny wygląd), ale jako znak zapytania z rozcieńczonym wierzchołkiem. Odrastanie włosów jest okresowo możliwe, ale bez odpowiedniego leczenia proces patologiczny wznawia się, a zmiany stają się jeszcze większe.

  • Autoimmunologicznej agresji przeciwko mieszankom włosowym towarzyszy niedobór sodu, potasu, selenu, żelaza i selenu (w zaawansowanym stadium).

Z natury łysienia diagnozuje się następujące etapy łysienia u kobiet i mężczyzn:

  • ogniskowa - znajduje się jeden punkt skupienia łysienia;
  • wieloogniskowy - kilka łysych plam na głowie;
  • suma częściowa - łysienie wpływa na klatkę piersiową, plecy i inne obszary skóry;
  • całkowita - całkowita utrata włosów na głowie, brak brwi, rzęs i włosów włosowatych na ciele.

Leczenie łysienia, leków i technik

Łysienie przede wszystkim wpływa na stan psychiczny kobiet. To kobiety korzystają z różnych środków ludowych i specjalnych szamponów, starając się zachować ich atrakcyjność.

Należy jednak pamiętać, że tylko wpływ zewnętrzny (okłady na głowę, maseczki na włosy i szampony) nie wpłynie radykalnie na przebieg choroby.

Leczenie łysienia u kobiet powinno być kompleksowe i mieć na celu wyeliminowanie przyczyny patologii, wzmocnienie mieszków włosowych i całego ciała.

Ogólny schemat leczenia łysienia:

  1. Środki multiwitaminowe i kompleksy mineralne - eliminacja niedoboru potasu, sodu, żelaza, cynku, selenu, manganu;
  2. Lokalne narażenie - wcieranie do kieszeni nalewki z alopecii czerwonej papryki, olej Naftalan, ekstrakt z korzenia łopianu;
  3. Stymulatory wzrostu włosów - Minoxidil (2-5% Aleran spray) dla kobiet i suplementów diety Finasteride (tylko dla mężczyzn);
  4. Kortykosteroidy - w leczeniu łysienia plackowatego stosowane są w postaci kremów, tabletek i zastrzyków, mają niestabilny efekt i wiele działań niepożądanych;
  5. Korekcja immunostymulacyjna - immunostymulanty (Dekaris, Timalin), interferony (Viferon, Ergoferon), preparaty ziołowe na bazie echinacei, eleutherococcus, żeń-szeń, schizandra;
  6. Fizjoterapia - kriomassaż, prądy Darsonvala, napromieniowanie ultrafioletowe, stymulacja laserowa i zaawansowana terapia fototerapia PUVA.

Obowiązkowe jednoczesne leczenie powiązanych chorób: łojotok, niedokrwistość, cukrzyca, zaburzenia równowagi hormonalnej u kobiet, nieprawidłowości tarczycy itp.

Ważnym czynnikiem w leczeniu, szczególnie w przypadku łysienia ogniskowego, jest przestrzeganie odpoczynku psychicznego (za pomocą środków uspokajających, przeciwdepresyjnych i uspokajających) oraz dobrego odżywiania.

W każdym przypadku wykwalifikowany specjalista dermatolog-tricholog powinien zajmować się leczeniem łysienia, a pacjent powinien ściśle przestrzegać wizyt lekarskich przez cały, raczej długi okres leczenia.

Przeszczep włosów

Przez radykalne zabiegi chirurgiczne - przeszczep włosów - uciekał się tylko do przypadków łysienia na dużą skalę lub pojawienia się poważnych problemów psychologicznych u ludzi. Metody przeszczepu włosów:

  • Technologia Strip - wycinanie łat z obszaru dawcy (tył głowy, klatki piersiowej, pachwiny) i wypełnianie przeszczepów zawierających do 3 mieszków włosowych w obszarze łysienia.
  • Technika mieszkowa - mikroskopowe pobieranie próbek pojedynczych pęcherzyków z obszaru dawcy i ich wszczepianie w łysą skórę głowy.

Prognoza

Chociaż leczenie zachowawcze może nieco spowolnić proces łysienia (terapia lekowa daje minimalny wynik w leczeniu łysienia androgenowego), najskuteczniejszą metodą radzenia sobie z postępującą utratą włosów jest przeszczepienie włosów.

Nowoczesne technologie pozwalają uniknąć widocznych blizn, efekt zasadzonych łóżek, dokładnie odwzorowują fizjologiczny kąt włosów. Operacje transplantacyjne są praktycznie bezbolesne, a wskaźnik przeżycia "obrębionych" włosów jest bliski 100%.

Co to jest łysienie?

Łysienie (łysienie, łac. Łysienie) - patologiczne wypadanie włosów, prowadzące do ich przerzedzania lub całkowitego zaniku w niektórych obszarach głowy.

Zdrowe i gęste włosy zawsze symbolizowały młodość i atrakcyjność. Dlatego łysienie daje ludziom znaczny dyskomfort psychiczny.

W ostatnich latach obserwuje się tendencję do zwiększania liczby osób z wypadaniem włosów. I tylko około 8% z nich szuka pomocy u specjalistów. Jednak, jak zauważyli lekarze, prawdziwe rozpowszechnienie łysienia jest znacznie wyższe. Znaczna część osób nie szuka pomocy medycznej, albo biorąc pod uwagę, że zwiększona utrata włosów jest normą, lub nie wierząc, że można przywrócić włosy.

Rodzaje łysienia

Do najczęstszych rodzajów łysienia należą:

Łysienie androgenowe - przerzedzenie, a następnie przewlekła utrata włosów pod wpływem androgenu (konkretnie, dihydrotestosteron) u genetycznie predysponowanych mężczyzn i kobiet w niektórych obszarach głowy.

Około 95% wszystkich przypadków łysienia typu męskiego występuje z powodu łysienia androgenowego. U kobiet około 20% przypadków wypadania włosów wiąże się z łysieniem androgenowym.

Szczegółowo o cechach rozwoju i leczenia łysienia androgenowego u mężczyzn i jest napisany w sekcji "Co to jest AHA?"

Łysienie rozproszone (reaktywne łysienie, łysienie telogenowe) jest odpowiedzią organizmu na działanie dowolnego czynnika wewnętrznego lub zewnętrznego. Charakteryzuje się on równomierną utratą włosów na całej powierzchni skóry głowy w wyniku niepowodzenia cyklu rozwoju włosów. Ponieważ łysienie rozproszone jest następstwem zaburzeń w pracy różnych układów ciała, jest czasem nazywane objawowe.

Najczęściej tego typu łysienie jest związane z zaburzeniami hormonalnymi, stresem, chorobami zakaźnymi, ciężkimi i nieracjonalnymi rodzajami diet oraz ciężkimi chorobami przewlekłymi.

Wśród hormonów, które wpływają na stan włosów, największe znaczenie mają androgeny, estrogeny, tarczycy i hormony przytarczyc, prolaktyna, kortykosteroidy, hormon wzrostu i melatonina.

Częstość występowania rozproszonego łysienia plasuje się na drugim miejscu po łysieniu androgenowym. Kobiety są bardziej podatne na to niż mężczyźni. Rozlane łysienie stanowi ponad 70% wszystkich zgłoszonych przypadków wypadania włosów u kobiet.

Opór reaktywny zazwyczaj nie rozpoczyna się natychmiast, ale dopiero po 1,5 - 3 miesiącach od wystąpienia wpływu czynnika negatywnego.

Ta forma łysienia ma dobrą prognozę na wyleczenie i często sama w sobie nie wymaga szczególnego leczenia, jeśli krótkoterminowy czynnik powodujący ją (na przykład stres lub choroba zakaźna) zostanie zidentyfikowany i wyeliminowany. Po wyeliminowaniu czynnika reaktywnego organizm niezależnie przywraca prawidłowe ukrwienie i odżywianie mieszków włosowych, a nowy zaczyna rosnąć w miejscu martwych włosów.

W przypadku długotrwałej utraty włosów konieczne jest wykluczenie patologii somatycznej - chorób gruczołu tarczowego, cukrzycy i innych zaburzeń hormonalnych, stanów niedoborowych. Rodzaj rozproszonego łysienia u kobiet może być łysieniem androgenowym (nie-androgenetycznym) z powodu zwiększonego poziomu androgenów (męskich hormonów płciowych), co powoduje zwiększoną utratę włosów na głowie i ich wzrost na ciele. Jeśli wykryte zostaną zmiany związane z hormonami, konieczna jest konsultacja z endokrynologiem i ginekologiem (dla kobiet).

Jednak w około 30% przypadków rozproszonego wypadania włosów nie można wykryć wyraźnej przyczyny utraty włosów. W takich przypadkach należy przepisać leki stymulujące wzrost włosów, w tym generolon.

Wiadro ogniskowe (łysienie) jest przewlekłą chorobą dotykającą mieszków włosowych, a niekiedy i paznokci. Taka utrata związana jest z czynnikami autoimmunologicznymi. Objawia się w postaci okrągłych (zaokrąglonych ognisk), a nie bliznowaciejących wypadanie włosów na skórze głowy, brodzie, brwiach i innych obszarach skóry. Choroba może się rozpocząć w każdym wieku. Występuje równie często zarówno u mężczyzn jak i kobiet.

Ten typ łysienia stanowi od 1 do 3% wszystkich przypadków wypadania włosów. Gwarantowana skuteczna terapia tego typu łysienia nie została jeszcze stworzona - stosuje się zewnętrzne i wstrzykiwane kortykosteroidy, minoksydyl i leki immunologiczne. W wielu przypadkach upadłe zmiany są zdolne do spontanicznego zarastania.

Co to jest AHA?

Przyczyną rozwoju AHA jest zwiększona wrażliwość mieszków włosowych na hormon dihydrotestosteron.

Wrodzone predyspozycje często odgrywają kluczową rolę w rozwoju łysienia androgenowego. W 73-75% przypadków skłonność do utraty włosów jest dziedziczona przez linię matczyną, w 20% - od ojca, a tylko 5-7% podatnych na łysienie androgenowe jest pierwszymi w rodzaju. Łysienie androgenowe może wystąpić w każdym wieku po 20 latach.

Według statystyk 40% mężczyzn ma włosy AGA po 35 latach. U kobiet AGA występuje rzadziej - w około 15% przypadków zgłoszono całkowitą liczbę przypadków wypadania włosów.

Aktywność pęcherzyków znajdujących się na głowie jest stymulowana przez estrogen i jest hamowana przez androgeny.
Przyczyny rozwoju łysienia androgenowego mają szkodliwy wpływ na mieszki włosowe w aktywnej postaci męskiego hormonu płciowego, testosteronu, dihydrotestosteronu (DHT), który powstaje pod wpływem enzymu (reduktazy 5-alfa), który z kolei jest zawarty w mieszkach włosowych i mięsaku. Ludzkie mieszki włosowe mają specyficzne receptory dla działania dihydrotestosteronu. DHT stymuluje niezależne od androgenów wypadanie włosów na skórze głowy.
Tak więc, utworzony i połączony z receptorem DHT, powoduje dystrofię pęcherzyków i, odpowiednio, dystrofię wytwarzanych przez nią włosów. Włosy na głowie pozostają, ale stopniowo stają się cienkie, bezbarwne, a wraz z postępem tego procesu wypada i przestaje rosnąć - powstaje łysina.
10-12 lat po przejściu łysienia, usta mieszków włosowych zrastają się z tkanką łączną i nie mogą już nawet wytwarzać włosów pistoletowych. Od tego momentu proces staje się nieodwracalny.
To wrażliwość receptorów mieszków włosowych na DHT jest określana przez dziedziczność (i nic więcej).
AHA w rzeczywistości nie jest chorobą, ale cechą ciała. Rozwój łysienia androgenowego nie jest związany z żadnymi problemami w organizmie, podczas gdy inne rodzaje wypadania włosów są często związane z pewnymi zaburzeniami ciała i chorobami.

Ważne jest, aby zrozumieć, że rozwój AGA nie zależy od ilości androgenów we krwi. W przeważającej większości przypadków u mężczyzn i kobiet, u których zdiagnozowano AHA, wskaźniki stanu hormonalnego są prawidłowe.

AGA u mężczyzn

Dihydrotestosteron pomaga spowolnić pracę mieszków włosowych, prowadzi do ich dystrofii, aw konsekwencji do chronicznego wypadania włosów. Stopniowo włosy stają się cieńsze, słabsze, tracą kolor, wypadają. AGA u mężczyzn objawia się przede wszystkim w wypadaniu włosów w okolicy ciemieniowej i czołowej.
Co więcej, wszystkie te zmiany pojawiają się przy normalnym, a czasami obniżonym poziomie testosteronu we krwi! Poziom testosteronu w tym przypadku nie wpływa na rozwój łysienia.
Naukowcy odkryli, że mężczyźni z rozpoznaniem wrażliwości AHA na receptory dihydrotestosteronu (DHT), które znajdują się w mieszkach włosowych, są znacznie wyższe niż osoby, które nie cierpią na łysienie. Nie wyklucza się także hipotezy o nadmiernej aktywności enzymu odpowiedzialnego za przekształcanie testosteronu w dihydrotestosteron.

Łysienie androgenowe u mężczyzn można sklasyfikować na podstawie stopnia utraty włosów, który jest dość standardowy dla większości osób, które doświadczyły tego problemu.

Skala Norwood-Hamilton jest klasyczna dla określenia stopnia i rodzaju łysienia.
Skala ta jest używana przez trychologów na całym świecie do określenia, na jakim etapie choroby jest pacjent męski.

Oto kilka typowych modeli łysienia męskiego od I do VII

Jeśli umieścisz kursor nad obrazem swojego typu, możesz uzyskać opis "twojej" sytuacji i zaleceń dotyczących leczenia.

Łysienie - rodzaje, przyczyny i sposoby leczenia łysienia

Włosy są nie tylko symbolem kobiecej urody, spektakularna fryzura nadaje mężczyźnie punktów atrakcyjności. Tak, tak, skóra głowy wykonuje nie tylko funkcje ochronne, ale także ozdabia daną osobę: dobre włosy, takie jak czysta skóra, są często ważnym czynnikiem oceny osoby przez płeć przeciwną. Między innymi włosy głowy mogą również służyć jako wskaźnik zdrowia.

Przez całe życie człowieka, włosy, w tym nie tylko na głowie, rośnie i wypada każdego dnia, średnio od 70 do 100 włosów wypada dziennie, co jest uważane za normę zdrowej osoby. Jeśli wypada ponad 200 do 300 włosów miesięcznie przez pół roku, warto pilnie skonsultować się z lekarzem. Zwykle, utrata włosów u mężczyzn zaczyna się po 30 latach, wypadanie włosów jest ściśle związane z problemami ze skórą głowy, stresem, naturą, hormonami (tarczycy, cukrzycą), negatywnym wpływem leków, dziedzicznością (genetyczną predyspozycją do łysienia).

Mówiąc o strukturze włosów, warto zauważyć, że widoczna część włosów nazywana jest czopem, zewnętrzna skorupa ludzkiego włosa jest utworzona przez zachodzące na siebie keratynowe łuski. Część włosów pod skórą nazywa się mieszkiem włosowym lub korzeniem, jest otoczona torebką włosa włosowego. Rodzaj ludzkiego włosa zależy od kształtu mieszków włosowych: proste włosy rosną z okrągłego mieszku włosowego, lekko kręcone - z owalnego pęcherzyka i kędzierzawe - z pęcherzyka w kształcie nerki.

Co to jest łysienie?

Na głowie zdrowej osoby wynosi ona w przybliżeniu od 90 000 do 150 000 włosów (gęstość 200-460 na cm² powierzchni sklepienia czaszki). 80-90% włosów jest stale w fazie aktywnego wzrostu (anagen), 1-3% znajduje się w stadium przejściowym (katagen), a reszta jest w stanie uśpienia (telogen), po którym następuje ich naturalne wymieranie i pojawia się nowy wzrost włosów.

Co to jest łysienie? Jest to termin medyczny określający różne formy nietypowego wypadania włosów na skórze głowy i innych częściach ciała. Nazwa pochodzi od greckiego ἀλωπεκία / alopecia - łysienie, łysienie, łysienie.

Łysienie jest patologiczną utratą włosów, która prowadzi do ich przerzedzania lub całkowitego zaniku w pewnych obszarach. Najczęstsze rodzaje łysienia to: androgeniczne, objawowe, bliznowate i ogniskowe.

Rodzaje łysienia - co powoduje łysienie?

Łysienie w obszarze skóry głowy ma wiele objawów - od widocznego przerzedzenia włosów do pojawienia się różnej wielkości i położenia nagich obszarów lub całkowitego łysienia. Przyczyny tej choroby są zróżnicowane i na ich podstawie, a obraz kliniczny w dermatologii rozróżnia kilka podgatunków wypadania włosów.

Łysienie androgenowe

Łysienie androgenowe jest najczęstszym rodzajem wypadania włosów, które powstaje w wyniku genetycznie uwarunkowanej wrażliwości mieszków włosowych. Przyczyną tego typu łysienia są zaburzenia hormonalne i genetyczna dziedziczność. W początkowej fazie choroby u mężczyzn występuje stopniowa utrata linii wzrostu włosów, a na ostatnim etapie obraz przyjmuje postać podkowy. U kobiet stan ten charakteryzuje się powszechnym przerzedzaniem włosów i / lub łysienia, rozciągającym się od górnej części głowy. Postęp łysienia androgenowego można powstrzymać przez podawanie doustne i miejscowe niektórych leków, w połączeniu z odpowiednimi kosmetykami.

Alopecia Alopecia

Alopecia areata - ten typ łysienia jest uważany za chorobę autoimmunologiczną, w której limfocyty atakują zdrowe komórki - w przypadku mieszków włosowych tłumią lub całkowicie zatrzymują wzrost włosów. Alopecia areata charakteryzuje się pojawieniem się gołych obszarów o okrągłym kształcie na skórze głowy.

Do leczenia wypadania włosów najczęściej stosowane leki, takie jak kortykosteroidy (syntetyczne analogi hormonów steroidowych) i specjalne kosmetyki, jako dodatkowa terapia.

Traumatyczne łysienie

Traumatyczne łysienie jest wynikiem chemicznego lub fizycznego uszkodzenia włosów i jest najczęściej spowodowane nadmiernym / niewłaściwym użyciem akcesoriów do włosów, narzędzi do stylizacji i produktów kosmetycznych.

Trichotillomanię można skorelować z tym rodzajem wypadania włosów - wyciągając włosy z głowy i innych części ciała, najczęściej w momentach smutku, intensywnego napięcia, złości, a także podczas wykonywania monotonnych czynności, takich jak rozmowa przez telefon, czytanie itp. d. W takim przypadku wystarczy zastosować stymulanty do wzrostu włosów i inne produkty kosmetyczne, aby poprawić sytuację.

Alopecia bliznowatości

Łysienie bliznowaciejące jest jedną z najrzadszych form wypadania włosów, najczęściej po infekcji, urazie lub innych negatywnych skutkach, mieszki włosowe giną i są pokryte blizną. W niektórych przypadkach utrata włosów rozwija się szybko i towarzyszą jej swędzenie, pieczenie i ból, w innych pojawia się stopniowo i bez dodatkowych objawów. Ponieważ choroba prowadzi do trwałej utraty włosów, konieczne jest natychmiastowe podjęcie bardziej agresywnego leczenia po postawieniu diagnozy w celu powstrzymania jej rozprzestrzeniania się. Lekarze zwykle przepisują doustne i miejscowe leki oraz specjalistyczne produkty kosmetyczne jako dodatkową terapię.

Miazma telogenowa

Miazma telogenowa jest bardzo powszechną formą utraty włosów, która występuje pod wpływem różnych czynników (długotrwałego stresu, złego odżywiania, porodu, chorób powodujących łysienie, niektórych leków itp.). Duża liczba mieszków włosowych wypada jednocześnie w fazie spoczynku (telogen). Miazma telogenowa charakteryzuje się rozproszonym ścieńczeniem włosów na skórze głowy. Kiedy ten stan nie jest objawem innego procesu patologicznego, schorzenie to nie wymaga stosowania leków i można je korzystnie leczyć za pomocą specjalnych kosmetyków do włosów.

Miazmat anagenowy

Łój anagenowy - ten typ łysienia rozpoczyna się bardzo szybko po wystąpieniu czynników uszkadzających (ekspozycja na silne toksyny, chemioterapię itp.), W których przypadkach włosy wypadają w fazie wzrostu (anagen). Często wyniki tego stanu prowadzą do utraty całego owłosienia na ciele. Proces ten jest jednak odwracalny, a nowy wzrost włosów można przyspieszyć dzięki zastosowaniu kosmetyków medycznych.

Łysienie można podzielić na dziesiątki typów, a niektóre z nich to choroby nieznanego pochodzenia. Niemniej jednak, dzięki staraniom współczesnych badaczy medycznych, coraz bardziej niezawodne metody i preparaty są tworzone w celu leczenia choroby we wszystkich jej postaciach.

Leczenie łysienia

Niestety, nie ma żadnych miejscowych terapii, które całkowicie pomogą wyleczyć nieprzyjemne objawy łysienia. Istnieją pewne podejścia terapeutyczne, które mogą stymulować wzrost włosów, ale żaden z nich nie może zapobiec spadaniu nowych włosów, ani nie może wyleczyć choroby, która prowadzi do utraty włosów. Lekarz może przepisać dowolny z poniższych leków w celu leczenia.

Kortykosteroidy to silne leki przeciwzapalne, które naśladują hormon kortyzolu. Gdy są stosowane wewnętrznie, leki te hamują układ odpornościowy, dlatego często stosuje się je w chorobach autoimmunologicznych, takich jak łysienie. W leczeniu tej choroby kortykosteroidy można podawać na trzy sposoby: maści, miejscowe kortykosteroidy do użytku wewnętrznego i do wstrzyknięć miejscowych.

Fotochemioterapia to kolejna metoda najczęściej stosowana w leczeniu łuszczycy. W badaniach klinicznych około 55% osób udaje się przywrócić włosy po zastosowaniu fotochemioterapii. Należy jednak zauważyć, że odsetek nawrotów jest wysoki i zaleca się wizytę w odpowiednim ośrodku terapeutycznym co najmniej dwa lub trzy razy w tygodniu.

Jeśli leczenie lekami nie pomaga, pacjenci często uciekają się do alternatywnych metod. Zabiegi te obejmują akupunkturę, suplementy diety z cynkiem i witaminami, specjalistyczne diety. Nie zapominaj, że skuteczność tych metod leczenia łysienia nie została udowodniona, ale niektóre z nich mogą nawet pogorszyć sytuację, a utrata włosów stanie się bardziej intensywna, dlatego należy zachować szczególną selektywność i ostrożność przy wyborze metody leczenia łysienia.

Jak zawsze, profilaktyka pozostaje najlepszym "leczeniem", więc opieka zdrowotna nad włosami i ciałem jako całością powinna być najwyższym priorytetem każdej osoby.

Łysienie

Łysienie (łysienie) - postępująca utrata włosów powodująca łysienie głowy lub inne owłosione obszary skóry. Występuje rozlany łysienie (przerzedzenie i przerzedzenie włosów na całej głowie), ogniskowe (wystąpienie ognisk zupełnego braku włosów), androgenne (typ męski, związany z poziomem męskich hormonów płciowych we krwi) i całkowite (włosy są całkowicie nieobecne). Oba typy łysienia dotykają zarówno kobiety, jak i mężczyzn. Łysienie jest wyraźną wadą kosmetyczną i poważnym problemem psychologicznym.

Łysienie

Łysienie jest całkowitą lub ogniskową utratą włosów w miejscach ich prawidłowego wzrostu. Często łysienie występuje na skórze głowy. Około połowa mężczyzn po 50 latach i jedna trzecia kobiet ma różne oznaki łysienia.

Przyczyny i objawy kliniczne łysienia

Utrata dojrzałych włosów zazwyczaj prowadzi do zmniejszenia gęstości włosów i rzadko wystarcza do całkowitego łysienia. Istnieje wiele przyczyn utraty włosów dojrzałych, na przykład ze względu na fizjologiczne zmiany w ciele w czasie ciąży, łysienie może wystąpić po porodzie. Długotrwałe stosowanie retinoidów, doustnych środków antykoncepcyjnych i leków, które spowalniają krzepnięcie krwi, zwłaszcza w połączeniu ze stałymi sytuacjami stresowymi i zaburzeniami endokrynologicznymi, są często przyczyną łysienia. Brak żelaza, cynku i innych zaburzeń odżywiania wpływa niekorzystnie na gęstość włosów.

Co do zasady, łysienie zaczyna się stopniowo wraz z pojawieniem się małych łysinek w części ciemieniowej lub czołowej głowy, skóra zyskuje lśniący połysk, obserwuje się atrofię mieszków włosowych, w środku zmian widać pojedyncze, długo wyglądające włosy, które się nie zmieniają.

Jeśli przyczyną łysienia jest utrata rosnących włosów, to z czasem może to doprowadzić do całkowitej utraty włosów. Patogenetycznie, łysienie tego typu jest spowodowane przez grzybice, radioterapię, zatrucie bizmutem, arsenem, złotem, talem i kwasem borowym. Wypadanie włosów i łysienie mogą być poprzedzone terapią przeciwnowotworową za pomocą cytostatyków.

Łysienie androgenowe obserwuje się głównie u mężczyzn, zaczyna się objawiać po okresie dojrzewania i postaci w wieku 30-35 lat. Rozwój łysienia w tym przypadku jest związany ze zwiększoną ilością hormonów androgenicznych, z powodu czynników dziedzicznych. Klinicznie, łysienie androgeniczne objawia się poprzez zastąpienie długich włosów włosami pistoletu, które z czasem jeszcze bardziej się skracają i tracą pigment. Początkowo symetryczne łysiny pojawiają się w obu obszarach czasowych ze stopniowym zaangażowaniem strefy ciemieniowej w procesie. Z biegiem czasu obszary łysienia łączą się ze względu na wzrost peryferyjny.

Do łysienia bliznowatego, w którym wypadanie włosów towarzyszy pojawienie się błyszczących i gładkich obszarów skóry głowy, różni się tym, że takie obszary nie zawierają mieszków włosowych. Przyczyną tego typu łysienia może być wrodzona anomalia i wady mieszków włosowych. Częściej jednak choroby zakaźne, takie jak kiła, trąd i infekcje opryszczki, prowadzą do łysienia bliznowatego. Zmiany w jajnikach i przysadce mózgowej w zależności od typu rozrostu i policystozy, rak podstawnokomórkowy, długotrwałe stosowanie leków steroidowych wywołują również łysienie typu bliznowatego. Ekspozycja na agresywne chemikalia, oparzenia, odmrożenia skóry głowy są najczęstszymi egzogennymi przyczynami łysienia bliznowatego.

Alopecia areata, gdy obszary łysienia nie towarzyszą bliznowaceniu i znajdują się w postaci zaokrąglonych zmian o różnych rozmiarach, pojawia się nagle. Przyczyny łysienia plackowatego nie są znane, ale w tym samym czasie obszary z objawami łysienia mają tendencję do wzrostu obwodowego, co może prowadzić do całkowitej utraty włosów. Częściej, łysienie areata obserwuje się na skórze głowy, ale proces łysienia może wpływać na obszar brody, wąsów, brwi i rzęs. Początkowo ogniska łysienia mają niewielki rozmiar do 1 cm średnicy, stan skóry nie ulega zmianie, ale czasami można zaobserwować nieznaczne przekrwienie.

Ujście mieszków włosowych w dotkniętym obszarze jest wyraźnie widoczne. Wraz z rozwojem obwodowym ogniska łysienia uzyskują charakter zapadnięcia i łączą się ze sobą. Na obwodzie działek znajduje się strefa luźnych włosów, które po nieznacznym uszkodzeniu są łatwo usuwane, włosy w tej strefie u nasady są pozbawione pigmentu i kończą się zgrubieniem w kształcie pałki w postaci białej kropki. Nazywa się je "włosami w formie wykrzyknika". Brak takich włosów wskazuje, że łysienie areata przeszło w stan stacjonarny i koniec progresji wypadania włosów. W ciągu kilku tygodni lub miesięcy w ogniskach łysienia przywraca się wzrost włosów. Na początku są cienkie i bezbarwne, ale z biegiem czasu ich kolor i struktura stają się normalne. Fakt wznowienia wzrostu włosów nie wyklucza możliwości nawrotu.

Łysienie łojotokowe występuje w około 25% przypadków łojotoku. Łysienie zaczyna się w okresie dojrzewania i osiąga maksymalną ostrość w wieku 23-25 ​​lat. Na początku włosy stają się oleiste i błyszczące, wyglądają jak smarowaty wygląd. Włosy są sklejone w pasma, a na skórze głowy znajdują się gęsto siedzące, oleiste, żółtawe łuski. Procesowi temu towarzyszy swędzenie i łojotokowy wyprysk często związany. Łysienie zaczyna się stopniowo, początkowo życie włosów jest skrócone, staje się cienkie, cienkie, a stopniowo długie włosy są zastępowane przez włosy pistoletowe. Wraz z rozwojem łysienia łojotokowego proces łysienia zaczyna narastać, a łysina staje się zauważalna, zaczyna się na krawędziach strefy czołowej w kierunku tyłu głowy lub od strefy ciemieniowej w kierunku przedniego i potylicznego. Centrum łysienia zawsze jest ograniczone wąskim pasem zdrowych i obcisłych włosów.

Trichotillomania, gdy dana osoba ma niepohamowane pragnienie wyciągnięcia własnych włosów i uszkodzenia mieszków włosowych nadmiernie ciasnego warkocza, może doprowadzić do traumatycznego łysienia, które staje się przewlekłe, często kończy się całkowitym łysieniem.

Diagnoza łysienia

Rozpoznanie łysienia nie jest trudne, ponieważ pacjent ma albo zmniejszenie gęstości włosów, albo obszary bez włosów. Znacznie trudniej jest określić przyczynę łysienia, aby przepisać schemat leczenia, co wymaga konsultacji z trichologiem.

Zazwyczaj przeprowadza się kompleksowe badanie pacjenta obejmujące badanie hormonalne - badanie funkcji tarczycy i oznaczanie poziomu męskich hormonów we krwi. Konieczna jest także pełna morfologia krwi w celu wykrycia lub wyeliminowania nieprawidłowości w funkcjonowaniu układu odpornościowego. Należy wykluczyć lub potwierdzić syfilityczną naturę łysienia, w przypadku której wykonuje się badanie serologiczne krwi i badanie RPR.

U pacjentów z łysieniem plackowatym liczba limfocytów T i B jest zwykle zmniejszona, a pozytywny test z wyciskaniem włosów - ostrożny temblak na trzon włosa prowadzi do jego łatwego usunięcia.

Badanie mikroskopowe ognisk włosa i łysienia na obecność grzybów jest obowiązkowe, biopsja skóry głowy pozwala zidentyfikować lub wykluczyć grzybicę i łysienie bliznowate, które rozwinęły się na tle tocznia rumieniowatego układowego, sarkoidozy lub liszaju płaskiego. Dodatkowo przeprowadzić analizę spektralną włosów.

Leczenie łysienia

W leczeniu łysienia sposób mycia szamponem może być dowolny, z wyjątkiem łojotokowego łysienia, gdy szampon nie powinien być częściej niż raz w tygodniu. Zastosowanie nieagresywnych detergentów, w tym ekstraktów ziołowych, sprzyja wzrostowi włosów.

Oprócz kompleksów witaminowych i podstawowego leczenia konieczne jest zapoznanie się z dietą. Kiedy łysienie i wypadanie włosów żywność powinna zawierać dużą ilość cynku i miedzi. Dieta powinna obejmować wątrobę, owoce morza, płatki zbożowe i zboża, grzyby, zielone warzywa, sok pomarańczowy i cytrynowy - żywność tę należy spożywać co najmniej raz dziennie. Wykluczenie kawy, alkoholu i substancji ekstrakcyjnych przyczynia się do normalizacji autonomicznego układu nerwowego, a ponadto substancje te są przeciwwskazane podczas podawania leków przepisanych na łysienie.

Jeśli główną przyczyną utraty włosów jest utrata dojrzałych włosów, wówczas maksymalne objawy łysienia obserwuje się trzy miesiące po ekspozycji. Z reguły po zniesieniu leków, normalizacji życia i żywienia, włosy na ciele zostają szybko przywrócone. W przypadku łysienia z powodu utraty rosnących włosów, ich maksymalna utrata jest obserwowana tydzień lub kilka dni po ekspozycji na czynnik prowokujący. Dzięki eliminacji głównej przyczyny wzrostu włosów szybko przywraca się.

Łysienie bliznowaciejące wymaga usunięcia podstawowej przyczyny, aby zapobiec całkowitemu wypadaniu włosów, po którym następuje leczenie chirurgiczne z wycięciem tkanki bliznowatej i przeszczepem włosów.

W przypadku łysienia androgenowego roztwory lecznicze zawierające minoksydyl lub jego analogi sprzyjają wzrostowi włosów u znacznej części pacjentów. Należy jednak pamiętać, że skuteczność minoksydylu zależy od czasu stosowania. Zazwyczaj wzrost włosów obserwuje się 10-12 miesięcy po rozpoczęciu terapii. Lek ma przeciwwskazania i działania niepożądane, dlatego jest przeciwwskazany u pacjentów z zaburzeniami układu sercowo-naczyniowego, kobiet w ciąży i karmiących. Alternatywną metodą leczenia androgenicznego łysienia są leki hormonalne do korekcji tła hormonalnego i późniejszego przeszczepu włosów.

W leczeniu łysienia androgenowego i łojotokowego kobietom przepisuje się antyandrogenne doustne środki antykoncepcyjne, które normalizują działanie hormonów i mają pozytywny wpływ na stan skóry, włosów i paznokci. Próbują wychwycić takie doustne środki antykoncepcyjne, które mają minimum przeciwwskazań i praktycznie nie powodują skutków ubocznych.

Alopecia areata zwykle ustępuje spontanicznie w ciągu dwóch do trzech lat, ale nawet przy samoleczeniu występują częste nawroty. Ponieważ główną przyczyną tego łysienia jest stres i hipowitaminoza, dobre wyniki daje leczenie witaminowe, leki normalizujące funkcjonowanie tarczycy i środki uspokajające. W celu stymulacji wzrostu włosów w trychologii stosuje się preparaty z furokumaryną (substancje lecznicze na bazie roślin). Należy pamiętać, że schemat leczenia łysienia zależy od indywidualnej wrażliwości i pory roku, a zatem stosowanie tych leków podczas leczenia łysienia powinno odbywać się pod nadzorem lekarza.

Terapię traumatycznego łysienia należy prowadzić w połączeniu z psychologami i psychiatrami, ponieważ wyleczenie następuje po ustaniu wypadania włosów. Użycie środków uspokajających i korekta behawioralna mogą całkowicie lub częściowo wyeliminować zachowanie maniakalne, które doprowadziło do traumatycznego łysienia. Jeśli grzybica skóry jest przyczyną łysienia, terapia przeciwgrzybicza jest przeprowadzana zgodnie z wszelkimi środkami przeciw epidemii epidemii. Po wygojeniu zwykle wznawia się włosy. Jednakże, na przykład, przy długim przebiegu favus obserwuje się uporczywe łysienie po alfa i wtedy jedyną metodą odzyskiwania jest przeszczep włosów.

Prognozy i przebieg łysienia

Jeśli przyczyną utraty włosów jest grzybica skórna, brak równowagi hormonalnej i trichotillomanii, to po korekcie następuje całkowite przywrócenie włosów. W przypadku łysienia bliznowatego i całkowitego, włosy zazwyczaj nie są odbudowywane, ponieważ mieszki włosowe mają poważne uszkodzenia, a następnie wymagane jest przeszczepienie włosów.

Ogólnie rzecz biorąc, sukces leczenia łysienia zależy od stopnia przestrzegania wszystkich zaleceń lekarza i od tego, na jakim etapie choroby pacjent złożył wniosek o opiekę medyczną. Środki ludowe w połączeniu z lekami mogą przyspieszyć powrót do zdrowia. Samoleczenie zwykle nie jest wskazane i nieskuteczne, ponieważ nie eliminuje głównych przyczyn łysienia.

Łysienie - ogólne informacje o etiopatogenezie i leczeniu

Stały wzrost liczby osób z nadmiernym wypadaniem włosów, co jest konsekwencją różnych rodzajów łysienia (łysienie), szczególnie dotkliwe, staje się coraz bardziej palący problem dermatologii i medycyny estetycznej. Łysienie u mężczyzn, a jeszcze bardziej u kobiet, bardzo często prowadzi do obniżenia jakości życia i zaburzeń adaptacji psychospołecznej. W większości przypadków patologia ta jest trudna do leczenia ze względu na niedostateczną znajomość jej przyczyn i mechanizmów rozwoju, pojawienie się oporności na tradycyjne metody leczenia.

Łysienie - czym jest, jego typami i przyczynami

Łysienie jest patologiczną częściową lub całkowitą utratą włosów na głowie, twarzy i / lub innych obszarach ciała, co następuje w wyniku uszkodzenia mieszków włosowych. Istnieje wiele jego klasyfikacji, niektóre z nich oparte są na formach łysienia, inne - na rzekomych przyczynach i mechanizmie rozwoju. Większość z nich opiera się na jednej i drugiej, co nie ułatwia zrozumienia choroby i wyboru metod jej leczenia.

Ale wszystkie klasyfikacje łączą rodzaje łysienia w dwóch dużych grupach:

Alopecia bliznowatości

Jest to nieodwracalna utrata włosów spowodowana zniszczeniem mieszków włosowych z powodu procesów zapalnych, zanikowych i bliznowacenia skóry.

Przyczyny choroby

  1. Czynniki dziedziczne i choroby wrodzone (rybia łuska, aplazja skóry, nietrzymanie pigmentu).
  2. Postać tarczowa tocznia rumieniowatego, która jest chorobą przewlekłą autoimmunologiczną, przejawia wyraźnie ograniczone czerwone plamy okrągłe pokryte łuskami naskórka.
  3. Choroby autoimmunologiczne i inne układowe - ograniczone i ogólnoustrojowe twardziny, zapalenie skórno-mięśniowe, amyloidoza, bliznowacenie pemfigoidu, sarkoidoza.
  4. Lipektowa nekrobioza - zniszczenie i śmierć komórek i tkanek w wyniku nienormalnie dużego odkładania się tłuszczu w nich. Ten stan jest wywoływany przez zaburzenie metaboliczne i często jest związany z cukrzycą.
  5. Liszaj płaski, grzybicze zmiany skórne (trichofitoza) i niektóre choroby zakaźne.
  6. Abscessed perifolliculitis, depilacji i specyficzne zapalenie mieszków włosowych bliznowca w mieszkach lub ich okolic, często powikłane zakażenia gronkowcowe, w wyniku powstałych blizn.
  7. Nowotwory przydatków skórnych, płaski i podstawowy rak skóry i niektóre inne choroby.
  8. Urazy mechaniczne, termiczne, chemiczne i radioaktywne, ropne zapalenia.

Ostateczną skórną manifestacją tych chorób jest powstawanie blizn i śmierć mieszków włosowych w tych obszarach.

Łysienie niecicatryczne

Stanowi od 80 do 95% wszystkich chorób włosów. Etiopatogeneza tej grupy, w przeciwieństwie do poprzedniej, pozostaje słabo poznana. Najprawdopodobniej różne mechanizmy tej grupy opierają się na różnych mechanizmach, chociaż przyczyny i czynniki wyzwalające prawie we wszystkich typach są w większości przypadków takie same. Wszystkie rodzaje niecicatrized łysienia są zjednoczone przez brak wcześniejszego uszkodzenia skóry.

Przyczyny niecicatrycznego łysienia

  1. Choroby immunologiczne i autoimmunologiczne, które w ostatnich latach odgrywają wiodącą rolę. Prowadzą one do tworzenia się kompleksów immunologicznych i autoagresji ciała w stosunku do mieszków włosowych. Zaburzenia te występują zarówno niezależnie, jak i w połączeniu z pewnymi chorobami autoimmunologicznymi - przewlekłym limfocytowym zapaleniem tarczycy, bielactwem, niedoczynnością przytarczyc, niewydolnością kory nadnerczy.
  2. Genetyczne predyspozycje genów predysponujących do niedostatecznych procesów biochemicznych w skórze i nadwrażliwości receptorów pęcherzyków na androgeny.
  3. Choroby i zaburzenia funkcji gruczołów dokrewnych, różne zaburzenia metaboliczne, w tym aminokwasy, białka i pierwiastki śladowe - selen, cynk, miedź, żelazo, siarka.
  4. Ostre stresujące warunki i długotrwały negatywny efekt psychoemocjonalny, prowadzący do skurczu naczyń obwodowych i nieprawidłowego funkcjonowania mieszków włosowych.
  5. Wegetatywne, mózgowe i inne rodzaje zaburzeń współczulnego unerwienia skóry głowy i twarzy, prowadzące do zaburzeń mikrokrążenia krwi w naczyniach skórnych. Z tego punktu widzenia, mają duże znaczenie stanu neurotyczny przewlekły i ostry stres, długotrwałe powtarzającej się ekspozycji na ujemne psychologiczne i emocjonalne, przewlekłych procesach zapalnych, w części nosowej gardła, krtani i zatok przynosowych, przewlekłe węzłach limfatycznych podżuchwowych rozszerzonej i bolesne, osteochondroza w odcinku szyjnym kręgosłupa, zapalenie nerwu potylicznej nerwy. Wszystko to jest drażniące dla zwojów współczulnych nerwu górnego szyjnego, które unerwiają skórę głowy.
  6. Choroby układu pokarmowego, które prowadzą do pogorszenia wchłaniania składników pokarmowych i pierwiastków śladowych.
  7. Narażenie na niektóre leki (cytostatyki), ostry i przewlekły toksyczny wpływ na przemysł lub na gospodarstwa domowe z substancjami chemicznymi (rtęć, bizmut, borany, tal), ekspozycja na promieniowanie radioaktywne.

Klasyfikacja łysienia niecicatrizione

Proponowane klasyfikacje łysienia bez powstawania blizn są niewyraźne, opierają się na oznakach mieszanego charakteru: zarówno głównych zewnętrznych objawów klinicznych, jak i czynników przyczynowych. Najwygodniejszą klasyfikacją jest podział na łysienie:

  1. Rozproszeni.
  2. Ogniskowe lub gniazdowe lub okrągłe łysienie.
  3. Androgenetyczny.

Łysienie rozproszone

Łysienie rozproszone może wystąpić w wyniku fizjologicznej restrukturyzacji hormonalnej organizmu w okresie dojrzewania, ciąży i laktacji, w okresie menopauzy. W pierwszych dwóch przypadkach nadmierna utrata włosów nie jest uważana za patologiczną i jest przejściowa po ustabilizowaniu się poziomu hormonów. Pod wpływem różnych czynników prowokujących może być mniej lub bardziej wyraźna.

Rozlane łysienie charakteryzuje się jednolitym, szybkim w całej głowie, wypadaniem włosów w różnym stopniu. Utrata włosów jest niezwykle rzadka. Jest on podzielony na:

  • anagen, który pojawia się podczas aktywnego wzrostu włosów;
  • telogen - wypadanie włosów w fazie spoczynkowej mieszków włosowych.

Najczęściej utrata rozproszone włosy są wywołane przez stres, zażywanie narkotyków, niektóre leki i środki antykoncepcyjne, pierwiastków śladowych wadą, zwłaszcza, gdy ukryty niedobór żelaza u kobiet z nieprawidłowości miesiączkowania, a także ludzi, którzy przeszli resekcję żołądka z powodu słabego wchłaniania żelaza z powodu braku witamina B12.

Alopecia areata

Alopecia areata u kobiet i mężczyzn występuje z tą samą częstotliwością. Stanowi około 5% wszystkich pacjentów z chorobami skóry. Pojedyncze (na początku) symetryczne ogniska wypadanie włosów są okrągłe lub owalne i pojawiają się częściej w okolicy potylicznej. Mają tendencję do wzrostu i łączenia się, co powoduje powstawanie dużych obszarów łysienia, których krawędzie odzwierciedlają cykliczność. Przebieg łysienia ogniskowego jest w większości przypadków łagodny i przebiega w trzech etapach:

  1. Progresywny, podczas którego włosy padają nie tylko w miejsce klęski, ale także w strefie przygranicznej. Ten etap trwa od 4 miesięcy do 6 miesięcy.
  2. Stacjonarne - zakończenie formacji i połączenie nowych ognisk łysienia.
  3. Regresywny - przywrócenie normalnego wzrostu włosów.

Odmiany ogniskowej łysienia obejmują:

  • marginalny, w którym ogniska pojawiają się wzdłuż krawędzi skóry głowy, często w tylnej części głowy i skroni; odmianą tej formy jest łysienie w formie korony;
  • odpędzanie, charakterystyczne dla powstawania dużych ognisk, ekscytujące całą głowę, z zachowaniem włosów na małych obszarach;
  • kombajn - włosy odrywają się w ognisku zmian na wysokości 1-1,5 cm; ten gatunek różni się od infekcji grzybiczej (trichofitoza).

Regionalna forma ogniskowej łysienia

Focal łysienie typu stripping

Występuje również łysienie androgeniczne na typie żeńskim i męskim, związane z brakiem równowagi męskich i żeńskich hormonów płciowych z ich normalną zawartością we krwi. Możliwe jest także zwiększenie zawartości androgenów w związku z obecnością guzów hormonalnych, dysfunkcji podwzgórza, przysadki lub kory nadnerczy, zmniejszenie estrogenu w chorobach jajników, tarczycy itp.

W zależności od obszaru uszkodzenia i charakteru przepływu wyróżnia się te formy ogniskowej łysienia:

  • łagodne, jak opisano powyżej;
  • złośliwy, który obejmuje formy subtotalne, całkowite i uniwersalne.

Suma częściowa charakteryzuje się powolnym progresywnym przebiegiem. Jednocześnie liczba powierzchni i ich powierzchnia nie tylko stopniowo i powoli wzrastają, ale również w połączeniu z utratą rzęs i włosów w zewnętrznych obszarach brwi.

Ogółem - w ciągu 3 miesięcy wypadają wszystkie włosy na głowie i twarzy. Jeśli włosy są odnowione, proces ten trwa latami i zachodzi w odwrotnej kolejności: rzęsy, brwi, twarz. Włosy na głowie rosną na końcu.

Dzięki uniwersalnej formie włosy gubią się nie tylko na twarzy i głowie, ale także na całym ciele i kończynach.

Całkowita postać łysienia

Łysienie androgenowe

Stanowi 90% wszystkich przyczyn łysienia u mężczyzn i kobiet. Ten typ łysienia wyróżnia się jako niezależny, chociaż objawy zewnętrzne są w większości rozproszone i często łączone z tłustym łojotokiem. Choroba jest związana z dziedziczonym autosomalnie dominującym typem genomu, którego funkcję realizuje się prawdopodobnie poprzez mechanizmy wpływające na działanie enzymów w mieszkach włosowych i brodawkach. Mechanizmy te prowadzą do zwiększenia przemiany testosteronu w bardziej aktywną formę, a u kobiet - w estron. Dlatego rodzaje łysienia u mężczyzn i kobiet mogą się różnić.

Innym mechanizmem jest wysokie powinowactwo receptorów do testosteronu i niektórych enzymów pęcherzyków. Jest wyższy w obszarach łysienia niż w obszarach niezainfekowanych.

Łysienie androgenowe u kobiet

Łysienie androgenowe u mężczyzn

Leczenie łysienia

Zasady leczenia to:

  1. Eliminacja czynników przyczyniających się do normalizacji snu, pracy i odpoczynku, wyznaczanie środków uspokajających i przeciwdepresyjnych, dobre odżywianie i eliminacja ognisk przewlekłego zakażenia.
  2. Przepisywanie cynku, witamin z mikroelementami, metabolizmami aminokwasów i noautropami (cerebrolizyna, nootropil) poprzez ich wprowadzanie do wnętrza, a także lokalnie za pomocą mezoterapii, jonofonoforezy.
  3. Poprawa mikrokrążenia krwi i procesów metabolicznych w dotkniętych obszarach za pomocą Curantil, Aminophyllin, Trental, Doxium, maści heparyny, Solcoseryl, itp (denerwujące) oznacza.
  4. Zastosowanie immunomodulatorów (Inosiplex, lewamisol, timopentyna) i leków immunosupresyjnych (terapia PUVA).
  5. Miejscowe podawanie glukokortykoidów w celu tłumienia agresji autoimmunologicznej. W przypadku postaci złośliwych stosuje się je wewnętrznie w postaci tabletek lub zastrzyków. Terapia pulsowa prednizolonem lub triamcynolonem okazała się skuteczna w wielu przypadkach powszechnych postaci ogniskowej łysienia.
  6. Zastosowanie biostymulującego wzrostu włosów (Minoxidil).

W przypadku bliznowatych, a w większości przypadków złośliwych postaci ogniskowego łysienia, jedyną metodą leczenia jest przeszczep chirurgiczny żywotnych mieszków włosowych.

Łysienie

Alopecia co to jest

Łysienie jest równoznaczne z łysieniem. Niektóre przyczyny mogą prowadzić do szybkiego wypadanie włosów z głowy i innych obszarów ciała, które, zgodnie z naturą, muszą być owłosione. Łysienie może być inne. Jednocześnie, w niektórych sytuacjach, włosy stają się po prostu cieńsze i stają się rzadkie, aw innych przypadkach pojawiają się obszary, w których włosy są całkowicie nieobecne. Na podstawie rodzaju męskiego występuje łysienie androgeniczne. Ważne jest, aby zauważyć, że bardzo wiele silniejszego seksu, jak starzenie się, występuje łysina. W rzeczywistości łysienie jest narażone na działanie kobiet. W każdym razie brak włosów prowadzi do poważnego problemu, który przejawia się na poziomie psychologicznym. Wynika to z faktu, że osoba cierpi z powodu braku włosów i jest to kosmetyczna wada.

Łysienie może być całkowite (całkowite) lub ogniskowe. Najczęściej choroba objawia się w głowie. Jednak łysienie może występować w innych częściach ciała, ponieważ choroba rozwija się pod wpływem różnych czynników. Około 50% mężczyzn powyżej pięćdziesiątki i 30% starszych kobiet cierpi na łysienie.

Przyczyny łysienia

Jakie są przyczyny rozwoju łysienia?

Całkowite łysienie zazwyczaj wiąże się z aktywną utratą dojrzałych włosów, ale w większości przypadków włosy stają się coraz rzadsze. Należy zauważyć, że całkowite łysienie obejmuje całkowite łysienie. W większości przypadków sytuacja jest ograniczona tylko do obszarów. Takie ogniskowe łysienie, które oznacza obecność tylko łysych obszarów, a nie całkowite łysienie, również zasługuje na uwagę i specjalne środki w celu poprawy sytuacji. W rzeczywistości z wielu powodów. W rzeczywistości nikt nie jest odporny na tak nieprzyjemny problem. Ponadto dzieci mają również łysienie. Najważniejszą rzeczą w każdej sytuacji jest skontaktowanie się z doświadczonym trichologiem i podjęcie wszelkich niezbędnych działań w celu poprawy sytuacji.

Wśród przyczyn aktywnego wypadania włosów są: ciąża, okres po porodzie, długotrwała ochrona z doustnymi środkami antykoncepcyjnymi, leki spowalniające krzepnięcie krwi, zaburzenia endokrynologiczne, różne stresy. W takim przypadku włosy nie mogą być wysokiej jakości, jeśli występują zaburzenia odżywiania i brakuje składników odżywczych, w tym cynku i żelaza.

Łysienie z utratą rosnących włosów jest najbardziej niebezpieczne. Ponadto nawet kobiety mają ryzyko znacznej utraty włosów. Przyczyną tej choroby są grzybice (choroby grzybicze), radioterapia, cytostatyki w leczeniu onkologii. Zatrucie różnymi truciznami również okazuje się naprawdę niebezpieczne.

Do łysienia bliznowatego należy pojawienie się blizn na skórze głowy. Włosy nie rosną w tych obszarach. Wśród przyczyn należy wymienić anomalie natury wrodzonej, ciężkie uszkodzenia mieszków włosowych, choroby zakaźne (trąd, opryszczkę, kiłę). Nie mniej niebezpieczne są chemikalia, odmrożenia i oparzenia, ponieważ po nich wzrost włosów w określonym obszarze może nie dojść do siebie.

Do tej pory przyczyny łysienia plackowatego nie są znane, ale doświadczony lekarz jest w stanie pomóc nawet w tej sytuacji.

Objawy łysienia

Częściowe łysienie obejmuje stopniowy ruch linii włosów. W tym przypadku łysina pojawia się najpierw w skroniach, a następnie - w koronie. W rezultacie włosy rosną tylko z tyłu głowy. Przy całkowitym łysieniu włosy mogą wypaść na całą głowę.

Miejscowa łysina dotyczy tylko niektórych obszarów, ale nie całej głowy, ale jednocześnie włosy stają się bardzo cienkie.

Czasami skóra głowy może stać się wrażliwa, zaogniona i zdenerwowana bólem. W trudnych sytuacjach, wrzody i łuski.

W każdym razie tylko tricholog może pomóc w łysieniu na głowie, a nawet na ciele.

Leczenie łysienia

W rzeczywistości środki diagnostyczne nie wiążą się z dużym trudem. W większości przypadków wymagana jest jedynie kontrola wizualna. Faktem jest, że lekarz natychmiast zauważy zmniejszenie gęstości włosów lub części ciała bez włosów, łysą głowę. W rzeczywistości to nie jest wizualne badanie, które jest ważne, ale chęć zrozumienia, jak leczyć łysienie. Ponadto u mężczyzn, a także u kobiet przyczyny dolegliwości są nieco inne.

Co więcej, łysienie jest początkowo podzielone na kilka typów, co w dużej mierze decyduje o schemacie leczenia. Aby ustalić przyczynę choroby i zrozumieć, jak należy postępować, należy przejść przez dodatkowe środki diagnostyczne i skonsultować się z doświadczonym trichologiem.

W większości przypadków zakłada się zintegrowane podejście do diagnozy. Konieczne jest sprawdzenie poziomu hormonów. Na przykład kobiety muszą zdać testy na tarczycę i wykonać USG gruczołu tarczowego, aby określić poziom męskich hormonów. Ponadto zalecane są badania krwi, które pozwolą zrozumieć specyfikę układu odpornościowego.

Konieczne jest również potwierdzenie lub obalenie związku między łysieniem a kiłą. Faktem jest, że obie choroby mogą być w pewnym stopniu powiązane. Z tego powodu czasami niezwykle ważne jest przekazanie tekstu RPR, a także badanie krwi, zwane serologicznym.

Alopecia areata oznacza zmniejszenie liczby limfocytów I, B. Ponadto, badanie przy popijaniu włosów oznacza pozytywny wynik. Test ten polega na niewielkim skurczeniu się włosa dla jego rdzenia. Jednak nawet najmniejszy wysiłek prowadzi do całkowitego usunięcia.

Nie mniej ważna jest biopsja skóry, na której włosy powinny rosnąć. Na podstawie tego badania można zrozumieć, czy występuje łysienie blizn, jak i grzybica. W rzeczywistości leczenie jest możliwe nawet w tym przypadku ze względu na to, że współczesna kosmetologia zdołała wyprzedzić znacznie więcej.

Jakie schematy leczenia muszą być stosowane w leczeniu łysienia?

W większości przypadków nie jest wymagany specjalny harmonogram mycia głowy. Istnieje wyjątek. W przypadku łojotokowego łysienia głowa może być myta tylko raz w tygodniu, ponieważ częstsze zabiegi mogą prowadzić do niepożądanych rezultatów. Konieczne jest stosowanie tylko naturalnych szamponów i masek, które nie mogą mieć agresywnego efektu. Najlepszym rozwiązaniem jest stosowanie produktów zawierających zioła, które mogą stymulować wzrost włosów.

W wielu sytuacjach tricholodzy zalecają przyjmowanie kompleksów witaminowych i zmianę diety. Aby poprawić sytuację w zakresie porostu włosów i wyeliminować ich utratę, zaleca się stosowanie większej ilości produktów zawierających znaczne ilości miedzi, a także cynku. Ponadto najbardziej przydatne są zboża, zielone warzywa, owoce morza, wątroba, grzyby. W postaci napojów zaleca się stosowanie w diecie soku cytrynowego i pomarańczowego, ale nie powinny one być kwaśne. Aby poprawić stan autonomicznego układu nerwowego, należy wykluczyć napoje alkoholowe, kawę, a te produkty są przeciwwskazane w przepisanych preparatach.

Jakie środki należy podjąć w przypadku dojrzałości włosów? W tym przypadku najbardziej dramatyczne skutki mogą się ujawnić nie wcześniej niż po trzech miesiącach. W takiej sytuacji, po zniesieniu leczenia farmakologicznego, tryb życia zostaje znormalizowany, poprawia się schemat żywienia, stres zostaje wyeliminowany, włosy można przywrócić.

W przypadku łysienia, które powoduje łysienie, które rośnie, szczyt niekorzystnej sytuacji pojawia się wcześniej niż za miesiąc. Po tym, jak ciało napotka prowokujące czynniki, włosy mogą wypaść w ciągu tygodnia lub nawet kilku dni. Jednak nawet w tym przypadku można wkrótce uzyskać korzystne zmiany. Najważniejszą rzeczą jest aktywacja wzrostu włosów i eliminacja niekorzystnego czynnika.

Sam łysienie nie ustępuje samoistnie, ponieważ zmiany bliznowate sprawiły, że pęcherzyki przestały działać. Jedynym możliwym sposobem poprawy sytuacji jest przeprowadzenie interwencji chirurgicznej. W tej operacji zakłada się wycięcie obszarów skóry, w których pozostają blizny po transplantacji.

Łysienie androgenowe może być z powodzeniem leczone. W tej sytuacji zaleca się stosowanie leków zawierających minoksydyl lub analogi tej substancji. Ten składnik jest w stanie poprawić wzrost włosów i zagwarantować ich wzmocnienie.

Dlatego Minoxidil musi być przyjmowany przez długi czas. Bez zbędnych konsultacji skonsultuj się ze swoim trichologiem, ponieważ substancja ma przeciwwskazania i pewne skutki uboczne. Na przykład tę metodę leczenia należy zaniechać dla osób cierpiących na choroby układu krążenia, kobiety w okresie ciąży lub laktacji. W formie alternatywnej należy przyjmować preparaty hormonalne, które pozwalają normalizować stan układu hormonalnego, ale w tym przypadku przypuszcza się transplantację włosów.

Aby mieć możliwość leczenia łysienia androgenowego, a także łojotokowego, płci pięknej postanawia się przepisać i dodatkowe fundusze. Na przykład antyandrogenowe doustne środki antykoncepcyjne mają wysoki poziom skuteczności. Dzięki tym środkom można znormalizować stan hormonalny. Ponadto kobiety mogą świętować poprawę włosów, skóry twarzy i ciała, płytki paznokcia na dłoniach i stopach. Wśród zalet należy odnotować minimalną liczbę przeciwwskazań i skutków ubocznych.

Łysienie łysienia może wystąpić samoistnie, ale istnieje ryzyko nawrotu. Aby sama dolegliwość mogła przejść, potrzeba kilku lat na poczekanie. Faktem jest, że stresujące sytuacje i brak witamin prowadzą do tego typu łysienia. Tricholog może zalecić przyjmowanie skutecznych kompleksów witaminowych, leków, które pozwalają normalizować funkcjonalną aktywność tarczycy. Ważne jest, aby pamiętać, że dzieci mogą mieć również łysienie plackowate, dlatego należy uważać, aby stworzyć przyzwoite warunki rozwoju dziecka i zagwarantować jego ochronę przed czynnikami zewnętrznymi, wstrząsami.

Aby mieć możliwość zwiększenia wzrostu włosów, konieczne jest przyjmowanie leków stworzonych na bazie specjalnych roślin. Tylko doświadczony lekarz może określić, które leki najlepiej przyjmować. Bądź przygotowany na to, że wyznaczone fundusze powinny być odpowiednie dla Ciebie. Ponadto zaleca się również ustalenie schematu i czasu leczenia indywidualnie. Dla maksymalnej skuteczności i eliminacji niepotrzebnego ryzyka zaleca się monitorowanie medyczne.

Traumatyczne łysienie jest kolejnym poważnym problemem. Zakłada to potrzebę pomocy specjalistów, a mianowicie psychologów, psychiatrów. Faktem jest, że człowiek powinien przestać starać się wyciągnąć własne włosy. Aby to zrobić, musisz dostosować zachowanie w stresujących sytuacjach i wziąć środki uspokajające.

Ogniskowe i całkowite łysienie można skutecznie wyleczyć nie tylko ze względu na specjalne preparaty, poprawę odżywienia. Na przykład mogą być przydatne środki ludowej. Możesz więc zapoznać się z kilkoma godnymi opcji.

  1. Możesz użyć soku z aloesu. Musi być wcierane w te obszary skóry, w których włosy całkowicie wypadły. Czas leczenia powinien wynosić 2 miesiące. Następnie musisz zrobić sobie przerwę przez trzydzieści dni. Po przerwie możesz kontynuować kurs.
  2. Skutecznym składnikiem jest sucha musztarda. Aby go użyć, jedną łyżkę musztardy należy rozpuścić w litrze ciepłej wody. W rezultacie będzie można poprawić przepływ krwi do mieszków włosowych na skórze głowy i stymulować wzrost włosów. Aby zapewnić maksymalny efekt, zaleca się założenie folia, a następnie umycie włosów. Ważne jest, aby pamiętać, że ta procedura jest zabroniona dla pacjentów z nadciśnieniem.
  3. Odżywcza maska ​​może również pomóc w łysieniu. Musisz wziąć żółtko jaja i zmielić je łyżką oliwy z oliwek. Tę mieszaninę należy wcierać w skórę głowy. Umyj włosy za pół godziny.

Jak widać: w domu można łatwo poprawić stan włosów, ale wymaga to pomocy trichologa.



Następny Artykuł
Dlaczego głowa swędzi - 7 najczęstszych przyczyn swędzącej skóry głowy